O, botnleysa Frelsa, o, kærleikans hav

    Orð: William Booth
    Týtt: Ókendur

    1. O, botnleysa Frelsa, o, kærleikans hav,
    o, náði djúp, Kristus av Himlinum gav!
    Við boðum um bjarging hon finnur sær veg
    um verðina alla, – kom, floym yvir meg!

    2. Mín synd var so stór, míni misbrot so svár,
    og nyttuleys eru øll angursins tár.
    O, Flóð, eins og purpur, mín sál nú sær teg,
    tú eina kanst reinsa, – kom, floym yvir meg!

    3. Mítt hjarta er friðleyst, mín lyst heftist ei,
    tað fjøtrar mær sálina, villir av leið.
    Bert loystur í Flóðini verða kann eg,
    um einaferð Hon hevði floymt yvir meg!

    4. Nú royndur av freisting, nú píndur av frykt,
    nú mótleysur – lív mítt er ongantíð trygt.
    Eg veit, alt tað hvarv, sum nú mær skaða ger,
    um Flóðin hin reina fekk floymt yvir meg!

    5. O, náðihav mikla, hvør mangan eg stóð,
    við langtan dygst við hesa dýrmettu Flóð.
    Nú aftur tey reinsandi vøtn síggi eg,
    eg fari ei, fyrr enn tey floyma um meg!

    6. Hygg, Flóðin hon veksur, hon fram at mær fann!
    Eg hoyri Ein rópa: “Eg frelsa teg kann!”
    Mín trúgv hátt seg hevjar og loystur nú eg
    meg tveiti í vatnið – tað floymir yvir meg!

    7. Og nú, halleluja, mítt framtíðarskeið
    skal ofrast við gleði á Hansara leið,
    sum sjálvkravdur bløddi og ofraði Seg,
    o, botnleysa Frelsa fyri teg, fyri meg!

    Eg í virðing nígi her

    Orð: Hans Christian Jochimsen

    1. Undrist á, hvat tú hevur gjørt
    At í lív mítt inn tú komst at bjarga mær

    2. Undrist á, alt broyttist tann dag
    Ei eg skilji alt og fátæk eru orð.

    Eg í virðing nígi her
    Heiðri og tilbiði teg
    Eg í virðing tær mítt lív vil geva
    Eg í virðing prísi tær

    3. Undrist á, hvat tú hevur gjørt
    At í lív mítt inn tú komst at bjarga mær

    Nígi her
    Nígi her

    Livandi Trúgv

    Orð: Bjarne Knudsen
    Týtt: Ókendur

    Komi títt ríki til okkum
    Andi tín til okkar’ verð
    Hjálp okkum vera tann kirkja
    Sum í tíni mynd skapað er

    Guð hoyr mína bøn, hjálp mær røkka vítt
    Guð hoyr mína bøn, kærleiksboðið títt

    Lær meg at elska av hjarta so kært
    Lær meg at tæna, sum tú hevur lært
    Lær meg at ganga, har tú bygdi brúgv
    Lær meg livandi trúgv

    Gev mær eitt hjarta sum logar
    Eitt brennandi kærleikans bál
    Brúka mítt lív til at verma
    Ta køldu og einsomu sál

    Gud góður er

    Gud góður er og hans náði, hon varir í ævir
    Gud góður er og hans náði, hon varir í ævir

    Frá øllum tjóðum og ættum á jørð
    hoyrist nú songur tí Guð góður er

    Vit prísa tær
    Halleluja, halleluja
    Vit prísa tær
    tí tú ert Gud
    Vit prísa tær
    Halleluja, halleluja
    Vit prísa tær
    tí tú ert Gud
    Gud góður er

    Gud góður er
    Hvønn dag

    Jørðin gleðir seg

    Jørðin gleðir seg
    Jesus Hann er her
    Hann upprisin er
    Settur høgt í ævir

    Veld Hans sýnast skal
    og Hans rættvísi
    Jørðin fyllast skal
    av Guðs mátti og dýrd

    Himmalin nú opnar seg
    og Guðs stóri kærleiki
    vellur út yvir heimin
    Harrans vald tú síggja skalt
    og umbroytast við Guðs kraft
    Hesin dagur er Harrans

    Verdur, verdur, verdur
    Immanuel, Guð við okkum

    Æra til Guds lamb

    Æra, æra, æra til Guðs lamb
    Æra, æra, æra til Guðs lamb
    Tí Tú ert dýrmætur
    og verdur lov og prís
    Guðs lamb á trónuni
    Og fram til Tín
    vit bera takkarsong
    Guðs lamb á trónuni

    Verdugt er

    Verdugt er,
    verdugt er,
    verdugt er Guds Lamb.

    Vit prísa tær, tilbiðja teg
    og lyfta navn títt høgt.
    Vit boyggja knø og bera fram
    til tín ein hjartans song.

    Tí tú ert okkar’ kongur,
    tú ert okkar’ Harri.
    Vit æra eina teg,
    eingin er sum tú.

    Tá ið Jesus kemur, verður neyðin stór um heimin her

    Orð og lag: James Milton Black
    Týtt: Veitst tú, hvør hevur týtt tekstin til føroyskt, so boða okkum frá umvegis teldupost.

    1. Tá ið Jesus kemur, verður neyðin stór um heimin her,
    tí Guds børn tá eru horvin, og tá ei
    nakar frelsast kann – mín vinur, ei ta vanlukku tær ger,
    at tú enn Guds frelsuboði sigur nei.

    Niðurlag: Enn í dag hann náði býður,
    trúgv á hann, og tú ert fríur,
    skjótur ver, tí tíðin líður.
    Ja, í morgin kanska verður tað ov seint.

    2. Ja, tann neyð, tað vónloysi, ið verður tá, ei sigast kann,
    fleiri heim tá standa tóm – tey fóru øll
    heim við Jesusi, tí øll tey høvdu trúð á hann, og nú
    tók hann tey við sær inn í Guds føgru høll.

    3. Onnur heim har verða eftir bert tað eina ella tvey,
    áh, tann ræðsla, um tað, vinur, verður tú,
    sum skalt leita eftir húski tínum og ei finna tey,
    tí at Jesus tók tey heim í gylta búð.

    4. Men tíverri verður mangt eitt heim, har eingin sleppur við,
    tey mót Jesusi ei vildu taka her,
    og nú finst ei náði longur, ei Guds vitni boða frið,
    men bert dómur Guds og vónloysi tá er.

    5. Hetta alt skjótt er ein veruleiki, vinur, hugsa tær,
    hvat tað kosta kann at bíða enn ein dag
    við at taka mót Guds soni – hann jú syndir tínar bar,
    tá á krossinum hann doyði – trúgv bert tað.

    Fremmandur eg eri her

    Orð: Thomas Rawson Taylor
    Lag: W.E.M. Hackelman
    Týtt: Ókendur
    Upprunaheiti: Heaven is my home

    1. Fremmandur eg eri her,
    Dýrdin er mítt heim,
    oyðin, myrk er henda verð,
    Dýrdin er mítt heim.
    sorg og vandi, tey á rað
    støðast um meg dag um dag,
    men mín sál tó syngur glað,
    Dýrdin er mítt heim.

    2. Lat so stormin leika í,
    Dýrdin er mítt heim.
    Stutt er henda ferðartíð,
    Dýrdin er mítt heim.
    Skjótt er stormsins ódnarbrá
    farið um meg, og eg tá
    sælu Himmalsins ska ná,
    Dýrdin er mítt heim.

    3. Har við Harrans særdu lið
    – Dýrdin er mítt heim –
    veitir hann mær sælan frið –
    Dýrdin er mítt heim.
    Aftur skal eg finna har
    tey, sum fóru undan mær,
    og sum vóru mær so kær,
    Dýrdin er mítt heim.

    4. Klagu ei mítt hjarta ber,
    Dýrdin er mítt heim,
    hvussu enn mín lívsleið er,
    Dýrdin er mítt heim.
    Ein dag skal eg loystur stá
    kæra Harra mínum hjá.
    Áh, mær leingist heim at ná,
    Dýrdin er mítt heim.

    Heilagur, heilagur, heilagur er Gud

    1. Heilagur, heilagur, heilagur er Gud,
    heilagur er Alveldis Drottur,
    sum var, sum er, sum koma skal.
    Heilagur, heilagur, heilagur er Gud.

    2. Verdigur, verdigur, verdigur er Gud,
    verdigur er Alveldis Drottur,
    sum var, sum er, sum koma skal.
    Verdigur, verdigur, verdigur er Gud,

    3. Jesus, Jesus, Jesus, hann er Gud,
    Jesus, hann er Alveldis Drottur,
    sum var, sum er, sum koma skal.
    Jesus, Jesus, Jesus, hann er Gud.

    4. Heilagur, heilagur, heilagur er Gud,
    heilagur er Alveldis Drottur,
    sum var, sum er, sum koma skal.
    Heilagur, heilagur, heilagur er Gud.