Veðrið varð lýggjari

    Veðrið varð lýggjari,
    fjøllini fríðari,
    grasið varð nýggjari,
    áin varð blíðari.

    Fyrst komu snípurnar,
    tjøldrini, láirnar,
    so mýrifípurnar,
    fittar um snáirnar.

    Hønurnar gákandi,
    skrukka so tvørliga,
    kettan kom spákandi,
    brosar so smørliga.

    Nú er nátt umsíðir

    Nú er nátt umsíðir,
    rúmdarkvirt og blátt,
    mánin findarblíður
    spakuliga glíður
    eftir lofti hátt.

    Havsins melodiur
    rurar meg í blund,
    suff og klaga tigur,
    svalligt lotið, friður
    fyllir mína lund.

    Skjótt kemur Jesus í rivnum skýggjum

    Orð: Ókendur
    Lag: So ísakøld ýlir norðanættin

    1. Skjótt kemur Jesus í rivnum skýggjum,
    øll síggja skulu Hann sum Hann er!
    Tá alt hitt falna Hann endurreisir,
    í dýrdarlikami heim tað ber.
    Sig, hvussu verður um heimin víða,
    tá Brúðarskarin her horvin er?
    Frá Himlinum eingin aftur vendir,
    tann, sum har náddi, har ævigt er.

    2. Tann dagur verður ei øðrum líkur,
    tá sæst hvønn verðin fekk í sítt garn.
    So mong ein mamma sítt barn tá saknar
    og sáran grætur: ’Mítt kæra barn,
    teg aldri meir skal eg hoyra biðja
    til Guð, sum hevur tey smáu kær!’
    Tá saknast mangur við døgurðaborðið,
    ein aldri meir tey at síggja fær!

    3. Í biografum og dansihølum
    ein spyr seg sjálvan: Sig, hvat er hent?
    Og vertshúsgestir sum negldir sita,
    tí teir at hesum jú høvdu flent!
    Í kirkjum og í samkomuhúsum
    ein hoyra kann tá eitt dapurt lag:
    ‘Á, er tað satt, sig, er Jesus komin?
    Vit meintu, vit sluppu við tann dag’!

    4. Forfærd tey streingja á flógvar elstar,
    sum einans hava gudsóttans brá:
    ‘Hví lærdu tit okkum hjartaleysir,
    at aldri meir ein kann falla frá?
    ‘Einaferð frelst – altíð frelst!’ tit lærdu,
    men hetta er jú ein táta bert!
    Tit aldri søgdu, at um ei olju
    vit høvdu, var hetta einki vert!

    5. Og onnur leita til kragaprestin
    í síni angist og sálarneyð;
    tey alt sítt lív høvdu litið á tað,
    hann hevði villandi sagt við tey,
    at synd tín hvørvur við altarborðið,
    at barnaástøkking frelsu gav!
    Hitt tronga portrið hann aldri nevndi
    og aldri glatanar djúpa hav!

    6. Nei, eingin samkoma, eingin kirkja
    ei mannalæra teg frelsa kann;
    um tú títt lív hevur bygt á hetta,
    tær nyttuleyst Jesu blóð tá rann.
    Er blóðið ei smurt á hjartadyrnar,
    í dópsins grøv ei hitt gamla lagt,
    av blóði, vatni og Anda føddur,
    tá kann ei frelsa teg nøkur makt!

    7. O, kæra sál, hoyr, nú Jesus spyr teg:
    Sig, eigur tú hina sælu trúgv?
    Hvat skalt tú svara, um tú ei vágar
    við heimin kvetta av hvørja brúgv?
    Á, kæra sál, hoyr, tín djúpi longsul,
    bert stillast kann her við Jesu favn,
    har kanst tú koma við sorg og pínu,
    tí frelsa finst bert í Jesu Navn’.

    Sál, tú sum ferðast her niðri

    Orð og lag: Ókendur

    1. Sál, tú sum ferðast her niðri
    fram uttan vón tína ferð,
    steðga nú ferðini, lýð á
    Orðið ávarandi her:

    Niðurlag: Hvat vilt tú gera við Jesus?
    Svara á spurningin, tú!
    Skjótt náðitíðin er runnin,
    gríp hesa stundina nú!

    2. Einki títt órógv kann stilla,
    lukkuna finnur tú ei;
    syndin ei sálina mettar,
    gevur ei sælu, á, nei.

    3. Aldri, nei, aldri tú finnur
    lukkuna, hvat tú so gert!
    Úrslitaleyst vilt tú leita,
    tómhentur hvar tú so fert!

    Lítið lamb hjá Jesusi

    Orð og lag: C. Ahnström
    Týtt: Ókend/ur
    Upprunaheiti: Jesu lille lam jeg er

    Lítið lamb hjá Jesusi
    eri eg, hann eigur meg.
    Hann meg ber um fjøll og dalar
    – heim í himmals ljósu salar.
    Lítið lamb hjá Jesusi
    eri eg, hann eigur meg.

    Gud ynskir alt gott við mær

    1. Gud ynskir alt gott við mær,
    eitt lív fylt við vón og trúgv,
    og eg veit, at eg kann líta á hann,
    mín vinur hann er.
    Tryggur eg eri saman við Jesusi.

    Niðurlag: Lívið er deiligt, lívið er gott;
    gleðast eg kann um stórt og um smátt.
    Jesus er mín – lívið hann gevur mær.
    Sjálvt um eg møti mótgongd viðhvørt,
    so veit eg, at hann sigur satt.
    Hann gleðir meg, tí havi eg tað gott.

    2. Gud ynskir alt gott við tær
    – at geva tær vón og trúgv,
    og eg veit, at hann koma skjótt skal,
    so flyta vit heim
    í ævir at búgva saman við Jesusi.

    O, botnleysa Frelsa, o, kærleikans hav

    Orð: William Booth
    Týtt: Ókendur

    1. O, botnleysa Frelsa, o, kærleikans hav,
    o, náði djúp, Kristus av Himlinum gav!
    Við boðum um bjarging hon finnur sær veg
    um verðina alla, – kom, floym yvir meg!

    2. Mín synd var so stór, míni misbrot so svár,
    og nyttuleys eru øll angursins tár.
    O, Flóð, eins og purpur, mín sál nú sær teg,
    tú eina kanst reinsa, – kom, floym yvir meg!

    3. Mítt hjarta er friðleyst, mín lyst heftist ei,
    tað fjøtrar mær sálina, villir av leið.
    Bert loystur í Flóðini verða kann eg,
    um einaferð Hon hevði floymt yvir meg!

    4. Nú royndur av freisting, nú píndur av frykt,
    nú mótleysur – lív mítt er ongantíð trygt.
    Eg veit, alt tað hvarv, sum nú mær skaða ger,
    um Flóðin hin reina fekk floymt yvir meg!

    5. O, náðihav mikla, hvør mangan eg stóð,
    við langtan dygst við hesa dýrmettu Flóð.
    Nú aftur tey reinsandi vøtn síggi eg,
    eg fari ei, fyrr enn tey floyma um meg!

    6. Hygg, Flóðin hon veksur, hon fram at mær fann!
    Eg hoyri Ein rópa: “Eg frelsa teg kann!”
    Mín trúgv hátt seg hevjar og loystur nú eg
    meg tveiti í vatnið – tað floymir yvir meg!

    7. Og nú, halleluja, mítt framtíðarskeið
    skal ofrast við gleði á Hansara leið,
    sum sjálvkravdur bløddi og ofraði Seg,
    o, botnleysa Frelsa fyri teg, fyri meg!

    Eg í virðing nígi her

    Orð: Hans Christian Jochimsen

    1. Undrist á, hvat tú hevur gjørt
    At í lív mítt inn tú komst at bjarga mær

    2. Undrist á, alt broyttist tann dag
    Ei eg skilji alt og fátæk eru orð.

    Eg í virðing nígi her
    Heiðri og tilbiði teg
    Eg í virðing tær mítt lív vil geva
    Eg í virðing prísi tær

    3. Undrist á, hvat tú hevur gjørt
    At í lív mítt inn tú komst at bjarga mær

    Nígi her
    Nígi her