Á ferð og á einsligum vegi

    Orð: John Willard Peterson
    Lag: John Willard Peterson og Alfred B. Smith
    Týtt: Dagny Tróndheim (ørindini) og Øssur Berghamar (niðurlagið)
    Upprunaheiti: Surely goodness and mercy

    1. Á ferð og á einsligum vegi
    í kulda og myrkri gekk eg,
    tá Jesus, mín Frelsari, fann meg,
    í hond tók og leiðir sín veg.

    Niðurlag: :,: Bert góðska og náði skal fylgja mær
    allar dagar, eg fold eri á. :,:
    Og eg skal búgva um ævir í húsi Harrans,
    og eg skal sita við borðið honum hjá.
    Bert góðska og náði skal fylgja mær
    allar dagar, eg fold eri á.

    2. Mær hvílu til sálina troyttu
    hann gevur og varðveitir meg.
    Hann leiðir til vøtnini stillu,
    mær fylgir hvørt stig henda veg.

    3. Ber leið mín um deyðskuggadalin,
    við lið mína Frelsarin er,
    og tryggur í hond hans eg eri,
    mær bústað til reiðar hann ger.

    Við trónu Guds í Himlinum

    Orð: Charitie Lees Bancroft
    Lag: Vikki Cook
    Týtt: Øssur Berghamar
    Upprunaheiti: Before the throne of God above

    1. Við trónu Guds í Himlinum
    eitt skýli er hjá míni sál.
    Ein høvuðsprest eg havi, sum
    í náði tala kann mítt mál.
    Mítt navn er skrivað í hans hond,
    og rist í hjarta hans tað er,
    Mær forða kunnu eingi bond,
    tá hann meg verjir og meg ber.

    2. Og tá hin óndi freistar meg,
    fordømir hjarta, sál og sinn,
    Eg hyggi upp, tá síggi eg
    mín harra, sum vann sigurin.
    Hann syndafríur sjálvur var,
    men mína skuld hann tók á seg,
    Nú Faðirin á Sonin sær,
    í honum fjaldur eri eg.

    3. Vár Frelsari nú heiður fær,
    mín rættvísi er eina hann,
    ei broytist hann, sum er og var
    og lívið æviga mær vann.
    Nú kann ei deyðin gera mein,
    tí hann við blóði keypti meg.
    Mín sál er frelst og tváað rein
    og kann í honum gleða seg.

    Vit í hjørtum várum fegnast um tað verk, ið her er framt

    Orð og lag: Øssur Berghamar

    1. Vit í hjørtum várum fegnast um tað verk, ið her er framt,
    sáðið, sum í trúgv er sáað ár um ár.
    Harrans rødd her hevur ljóðað kærleiksfult og álvarsamt,
    søgan søgd er, sum kann grøða syndasár.

    Niðurlag: Harrin hevur verið góður, og hann signaði
    Orðið, sum er altíð nýtt, og ávøkst ber.
    Stór var náði Guds og megi,
    honum prísa vit við gleði,
    sum vit halda á at tæna honum her.

    2. Vitnisburðir hava ljóðað – mong ein sál varð endurfødd,
    og vit gleddust saman, signing stór tað var.
    Saman sungu vit um Jesus – lyftu upp vit vára rødd.
    Mangan kendu vit, at Himmalin var nær.

    3. Tey, sum undan hava gingið og í áliti á Gud
    tóku trúarstig – vit minnast tey í dag.
    Tí við eldhuga og ídni tey í verki tóku lut,
    og við tøkk vit minnast teirra hjartalag.

    4. Harrin Jesus er hin sami – latið okkum tí hvør sær
    halda á í trúgv og treysti hond í hond.
    Kristi afturkoma nærkast, skjótt vit eru komin har,
    stríðið endað er – á føgru heimlandsstrond.

    Kærleiki – trúfesti heim og hjúnalag fylli

    Orð: Øssur Berghamar
    Lag: Richard Charles Rodgers (Edelweiss)

    1. Kærleiki – trúfesti
    heim og hjúnalag fylli.
    Trygd í lund –
    stund um stund –
    lívsleið tykkara gylli.
    Orðsins barlast í sál og sinn
    tykkum góð vil vera.
    Ljós so bjart –
    nær og fjart –
    orðið uppi vil bera.

    2. Kærleiki – trúfesti
    framtíð tykkara myndi.
    Andans glóð,
    megi góð
    merki hjørtu og lyndi.
    Leiði tykkum um lívsins hav
    Harrans hond og megi.
    Ferðin sæl
    gerast skal
    – vard í sorg sum í gleði.

    Hann gevur meir náði, tá byrðarnar tyngjast

    Orð: Annie Johnson Flint
    Lag: Hubert Mitchell
    Týtt: Meta av Fløtum (ørindini) og Øssur Berghamar (niðurlagið)
    Upprunaheiti: He giveth more grace

    1. Hann gevur meir náði, tá byrðarnar tyngjast,
    hann styrkir enn meir, tá ið tung gerast stig.
    Er kreppan enn stór, er hans miskunn enn størri;
    um royndirnar økjast, hann økir sín frið.

    Niðurlag: Guds náði er botnleys, ómáldur hans friður,
    og aldri hans megi kann svinna avstað;
    tí av sínum veldigu, ævigu skattum
    hann gevur og gevur og gevur hvønn dag.

    2. Tá vit eru ovbyrjað, orka ei meira,
    útlúgvað og gevast á hálvari leið,
    ei ment eru longur í stríðnum at standa,
    Gud styrki tá sendir, hann svíkja kann ei.

    Hvat kann heimurin tær geva

    Orð og lag: Øssur Berghamar

    1. Hvat kann heimurin tær geva, ungi vinur,
    tú, sum eftir lívi, lukku leita man?
    Eftir stuttleika og spenningi tú strembar,
    men er hjartað vorðið trygt í tí, tað fann?
    Kanst tú hyggja fram mót hvørjum nýggjum degi,
    óttaleysur ganga fram hvørt lívsins stig?
    Á, eg spyrji: “Hvat kann heimurin tær geva,
    hevur hann tær givið nakran sannan frið?”

    Niðurlag: Nei, einans Jesus, hann kann geva sanna gleði, lív og frið
    og kann birta ljós í tíni myrku sál.
    Kom til hann, og tú skalt kenna, at hann er við tína lið
    og trygt teg føra vil á mál.

    2. Hvat kann heimurin tær geva, ungi vinur?
    Einans vónbrot, sorg og sút hann veitir tær.
    Mangur ungur, sum av honum læt seg blinda,
    syrgin mátti sanna, at hann svikin varð,
    men um tú tær venda vilt til Harran Jesus,
    hann skal frelsa teg í hesi somu stund,
    og ta gleði, sum títt hjarta tráar eftir,
    tú frá honum fáa skalt í lív og lund.

    Niðurlag: Tí einans Jesus, hann kann geva sanna gleði, lív og frið
    og kann birta ljós í tíni myrku sál.
    Kom til hann, og tú skalt kenna, at hann er við tína lið
    og trygt teg føra vil á mál.

    Eg havi Kristi kærleik

    Orð og lag: O.A. Lambert og Johnnie Hope
    Týtt: Øssur Berghamar

    1. Á Golgata, har Jesus leið deyðan fyri meg,
    hann gav sítt lív so heilagt, og friðin eigi eg.
    Nú syngi eg um hann, sum drakk ta beisku skál,
    so eg fekk Kristi kærleik í mína sál.

    Niðurlag: Eg havi Kristi kærleik í míni sál,
    :,: í míni sál, :,:
    og hann er øll mín gleði, mítt lív, mítt mál,
    tí hann livir jú í míni sál.

    2. Og um teg syndin freistar, og veikur tú tá ert
    tá minst, hans eyga vakir, hann veit um tað, tú gert.
    Á, bið hann tá um kraft, er gøtan myrk og hál,
    so kennir tú hans kærleik í tíni sál.

    Heilur, tú, sum øllum ræður

    Orð: Nikolai Frederik Severin Grundtvig
    Týtt: Øssur Berghamar

    Heilur, tú, sum øllum ræður,
    Frelsari og millummaður.
    Heimurin at tær vil søkja,
    fegin tó eg vil meg krøkja
    til tín kross og fylgja tær.

    Hvat sást tú í Himmalhøllum
    tó í mær og okkum øllum,
    at tú fórt av ljósins hæddum,
    birtir vón í sálum ræddum,
    komst at geva okkum lív?

    Men mítt hjarta, treiskt og tregið,
    mangan køvir mína megi.
    Lítið gott í mær man vera,
    hvat kann eg tær, Harri, bera
    aftur fyri kærleik tín?

    Tú, sum lívið hevur givið,
    gev, at eg av sonnum livi,
    so tú fyllir sál og sinni,
    ert í huga og í minni
    lív mítt alt og longsil mín.

    Men sum blóman má eg følna,
    hond og hjarta skulu kólna.
    Tó, um dagar munnu fækka,
    deyðan skal eg ikki smakka,
    tú tókst mína syndaskuld.

    Krossins boðskapi eg trúgvi.
    Takk, at skjótt hjá tær eg búgvi!
    Halt mær, tá tað fer at skýma,
    teska í tí síðsta tíma:
    Leiðin ber til Paradís!

    Í tonkum so djúpum eg stóð ein dag

    Orð: George Perry
    Lag: L. Morris
    Týtt: Øssur Berghamar

    1. Í tonkum so djúpum eg stóð ein dag
    við Genesarets strond – tí har
    var savnað ein fjøld um ein fremmandan,
    sum úr Galileu var.
    Eg sá, at Hann nam við ein blindan mann,
    sum brátt síggjandi fróur gekk;
    hin lamni, sum einsamur, bundin sat
    nýggja styrki í øklar fekk!

    Niðurlag: Á, eg kendi meg gripnan av Honum,
    Hans náði, Hans signaða brá.
    Hesum fremmanda úr Galileu
    gav eg hjarta mítt heilt júst tá.

    2. Hann talaði Orð, sum fekk bylgjurnar
    við eitt til at leggja seg.
    Hans myndugleiki fekk stormarnar
    at bráðtagna beinanveg!
    Í hond Hans eg legði mítt lív, mítt alt,
    tá Hann talaði til mín milt;
    hvør bylgja brátt legðist, hvørt boðabrot
    fyri Orðum Hans: Tig, ver stilt!

    3. Tann náði, sum andlit Hans lýsti av,
    eg ongantíð gloyma kann,
    tá eg í syndanna myrkri gekk
    og undurfult Hann meg fann.
    Eg eyga nú fekk á tey merkju djúp,
    Hann á hondum og fótum bar,
    mín Frelsari gjørdist hin fremmandi,
    Hann, sum úr Galileu var.

    Jesus vil leiða meg trygt gjøgnum dalin

    Orð og lag: Haldor Lillenas
    Týtt: Øssur Berghamar
    Upprunaheiti: Jesus will walk with me
    Onnur týðing

    1. Jesus vil leiða meg trygt gjøgnum dalin,
    varða mín fót um hvønn tind og hvørt skarð,
    hvat enn meg hendir – í sól sum í skugga –
    einki eg óttist, tá hann er mær nær.

    Niðurlag: Jesus vil leiða meg,
    hann vil varða meg,
    einki óttist eg.
    Á nátt sum á degi,
    í sorg sum í gleði
    eg veit, hann vil leiða meg.

    2. Jesus vil leiða meg – eri eg veikur,
    kraft hann mær gevur, sum tørva mær kann.
    Í hvørji kreppu eg tryggur kann vera,
    hildin av honum, sum sleppa ei kann.

    3. Jesus vil leiða meg – hann vil meg verja
    í hvørjum vanda og á hvørjum stað.
    Hann er mín kongur, mín kraft og mín klettur,
    hond hans meg leiðir, og sál mín er glað.

    4. Jesus vil leiða meg løturnar ljósar,
    og tá ið dagurin myrkastur er,
    leiða meg trygt, inntil stundin upp rennur,
    tá ið hann heim til sín sjálvan meg ber.