Sig mær at eg droymi

    Orð og lag: Petur Háberg Jacobsen

    Siti her og hugsi hvat og hví
    Hvar bleiv tíðin av
    Dagur farin náttin hvørvur við
    Eg hyggi út morgun aftur er

    Sig mær at eg droymi
    Sig mær at lívið enn er nær
    Sig mær at tit enn eru har
    Og løturnar og lívið enn er nær

    Tá ið tokan lættir stilli er
    Síggi kláran dag
    Lívið gav mær teg og míni børn
    Í gleðini tíðin fer sín veg

    Alt tað tú mær gevur her á fold
    Taki eg við mær
    Til ein stað har tíðin stendur still
    Men dagur enn er og lív er í míni verð

    I see you

    Orð: Edgar Struble og Thomas Stipe
    Lag: Petur Háberg Jacobsen

    Every time I see a smilin’ face
    I see you
    Every time I see a warm embrace
    I see you

    And now that I’ve said what I said to you
    I need to know if you feel it too
    I took that step – I’ve crossed that line
    Can’t you give me just a little sign?

    Is it me you’re looking for?
    Would you like to love me more
    Could I be the one for you?
    Could I be your dream come true?

    Every time I see a bride’s bouquet
    I see you
    Every time I see the good Lord’s grace
    I see you

    Three little words and I’ll be right there
    And you’ll see how much one man can care
    It’s in your hands – it’s up to you
    Won’t you tell me that you love me too?

    Is it me you’re looking for?
    Would you like to love me more
    Could I be the one for you?
    Could I be your dream come true?

    I’ve lost it

    Orð: Petur Háberg Jacobsen og Edgar M. Struble
    Lag: Petur Háberg Jacobsen

    1. I know have it feels when you hurt me
    I know ´cause I´ve been there before
    I wish I could go back and start this
    From the beginning once more

    But now I´ve lost it
    I gave it the best that I could
    And now I lost it
    This time I lost it for good

    2. It hurts me to say that’s its over
    But I don´t know what else I could do
    I can´t go on with this heartache
    And trying to hold on to you

    But know I´ve lost it
    I gave it the best that I could
    And now I lost it
    This time I lost it for good

    And know I´ve lost it
    I gave it the best that I could
    And now I lost it
    This time I lost it for good

    …and this time I lost her for good

    Kanska um 1000 ár

    Orð: Niclas Johannesen og Petur Háberg Jacobsen
    Lag: Petur Háberg Jacobsen

    Hygg sólin, hon skýnur í mai,
    hon lýsir á okkara leið.
    Alt tað, eg elski so høgt,
    ger lívið so einfalt tó fløkt.

    Eg skilji, men skilji ei hví,
    alt her er avmarkað tíð.
    Ein byrjan, ið endar so brátt,
    tá dagur gerst náðileys nátt.

    Niðurlag: Ikki veit eg, hvat tað er,
    og ei heldur, hvar tað ber,
    men um kanska túsund ár
    Gud fær turkað míni tár.

    Brátt sólin, hon søkkur í kav,
    og skip tey sigla um hav,
    eg ein dag skal við á ferð,
    har víddin endaleys er.

    Niðurlag: Ikki veit eg nær og hvar,
    um vit síggjast aftur har,
    men um kanska túsund ár,
    Gud fær turkað míni tár

    Tað besta í mær

    Orð: Niclas Johannesen
    Lag: Petur Háberg Jacobsen

    Flýgur tú føgur og følin
    sveimar í lýsing avstað,
    veturin kámur og kølin
    eg detti um doyggjandi dag.

    Hugurin mist hevur flogið,
    sólin brátt søkkur í kav,
    litfarin er morgunroðin,
    smokkar í endaleyst hav.

    Niðurlag: Fuglarnir tiga.
    Vónin er fjar.
    Ja, hvat skal eg siga?
    Tú átti tað besta í mær.

    Í hvirlunum tøvandi tøgnin
    etur av kærleikans vón,
    sig mær um sonn er tann søgnin,
    at kavarok versnar móti nón.

    Hvat var tað, hvat er tað mín kæra,
    var onkur, ið kastaði stein?
    Sig mær, hví mátti tú fara,
    kemur tú nakrantíð heim?

    Sólin fær tankar at tiðna,
    kaffi er bryggjað og heitt,
    kann kærleiki lekjast í Kina?
    Eg droymi, at vit eru eitt.

    Niðurlag: Brátt fuglarnir syngja.
    Vónin er nær.
    Klokkurnar ringja.
    Tú eigur tað besta í mær.

    Fuglarnir tiga,
    tú átti tað besta í mær.

    Hygg ei eftir vindinum

    Orð og lag: Petur Háberg Jacobsen

    Tú lærdi meg so mangan at lýða lívsins boð.
    Í vindinum eg sveimaði og fór heilt upp á flog.
    Alt tað bar jú til, men tá ið eg so datt,
    vísti tú mær vegin, tú aftur hevði rætt.

    Niðurlag: Sannleikan um Gud úr svørtu bók tú fann,
    versið eitt tú vísti á, eg aldri gloyma kann:
    hygg ei eftir vindinum, so sáar aldri tú,
    hygg ei eftir skýggjunum, men heysta her og nú.

    Kundi ilskast inn á teg, eg vildi heilt upp frá.
    Tú ei spentur var sum eg, bert settist afturá.
    So við og við eg lærdi, at tað tú vísti mær,
    var vísdómur og royndir, har eygað ikki sær.

    Sum fuglurin, ið flýgur vekk til fjaru heitu lond,
    tú ert lendur heima har á føgru himmalstrond.
    Smílandi eg hyggi upp á bláa himmalhav,
    innan í mær goymi lærdómin, tú gav.

    Lítli vinur

    Orð og lag: Petur Háberg Jacobsen
    Viðmerking: Ognaður til Barnahjálp Føroyar.

    Hví er so grønt her og hví er luftin blá
    Hví er so gott her og hví er einki stríð
    Hvar so er fari í heimi finni eg
    børn í hungri og deyð á gøtuni

    Tað sker í hjarta
    tey gráta hungrandi
    Góði Gud í Himli
    Hjálp okkum við at rætta hond

    Hjálp til ein er hjálp í neyð munar eini sál
    Mangan verður sagt hvat nýttar hjálp til ein
    Byrjað vit við eini sál hjálpin fullgjørd er
    Tú og eg vit rættað hond mett tá øll í verð

    Gamal

    Orð: Niclas Johannesen og Petur Háberg Jacobsen
    Lag: Petur Háberg Jacobsen

    Tak og leið meg til ta tíðarleysu tíð.
    Tú var her, vit eydnurík og lukkan hon var blíð.
    Nú tú farin er út í stóru verð.
    Ung og frí tú spelkin fór um gátt.

    Sólin niður fer, eg siti eina her,
    tú í minni lítil fitt og ker,
    fyri hvørt eitt klokkuslag lívið fer avstað,
    nú er tíðin tín, vakri eingil mín.

    Minnist aftur á tín eyma barnagrát,
    tá stormar skryktu teg úr tíni føgru dreymaverð.
    Tók teg inn at mær, ruraði og bar.
    Í tryggum favni alt varð aftur gott.

    Náttarkvirra er, eg siti eina her,
    tú í minni lítil fitt og ker,
    fyri hvørt eitt klokkuslag lívið fer avstað,
    nú er tíðin tín vakri eingil mín.

    Rurandi nú sjálvur gamal siti eg,
    kvøldið kastar skuggar yvir heiðar og um tún,
    mítt farna gráa hár, farin øll tey ár,
    tú vaksin men í ævir dóttir mín.

    Dagurin fór

    Orð: Niclas Johannesen
    Lag: Petur Háberg Jacobsen

    Dagur ið fór, hvar fór hann nú
    Ikki veit eg, kanska veist tú
    Tankarnir sveima í kosmos á ferð
    Eg vakni og nýggjur dagur er her

    Nýggj tíð er byrjað, hjartað enn slær
    Himmalin skýnur og løtan er nær
    Eg gevi nú degnum alt í mær
    Tó sakni dagin í fór og alt tað sum var

    Dagurin farin góður men tó
    Gav eg tær vón og minnini góð
    Eftir eg standi við nýggjari tíð
    Ivandi hugsið: er framtíðin blíð

    Nýggj tíð er byrjað, hjartað enn slær
    Himmalin skýnur og løtan er nær
    Eg gevi nú degnum alt í mær
    Tó sakni dagin í fór og alt tað sum var

    Tímaglasið

    Orð: Petur Háberg Jacobsen og Niclas Johannesen
    Lag: Petur Háberg Jacobsen

    Nú dagur skjótt um sýnið fer
    Eg ferðist enn í hesi verð
    Tankarnir teir reika
    Millum tað sum var og er
    Á lívsins leið vit leita øll
    Úr dýpum upp um hægstu fjøll
    Meðan tímaglasið rennur
    Hvørt sekund á míni ferð

    Framtíðin hon er har
    Frammi har sum ongin sær
    Ei síggji teg
    Á mínum veg

    Hon fylgir ikki mær, vísir ikki tær
    Um tímaglasið runnið er
    Hon leggur ikki í, hvør tú ert og hví
    Tímaglas – tú veitst tað svar

    Tú vónar, villist, alt í senn
    Dreymarnir teir liva enn
    Ímillum rusk og rósur
    Finnur tú tín egna dag
    Hetta lívið er eitt lítið bil
    Ein løta har vit eru til
    Og móður jørð hon melur
    Enn ein dag við somu ferð

    Hon fylgir ikki mær, vísir ikki tær
    Um tímaglasið runnið er
    Hon leggur ikki í, hvør tú ert og hví
    Tímaglas – tú veist tað svar

    Framtíðin hon er har
    Frammi har sum ongin sær
    Ei síggji teg
    Á mínum veg

    Nógv er gott sum her er í
    Góðir vinir og fá stríð