Jesus besti vinur mín, sum fylgist við mær her

    Orð: Annikka Færø
    Lag: Poul Færø

    1. Jesus besti vinur mín, sum fylgist við mær her,
    leiðin ber um fjøll og djúpar dalar.
    Alt eg beri til tín, mangt á vegnum ofta er,
    tosi við teg og við meg tú talar.

    2. Gleðist eg um lívið, tá ið alt so fagurt er
    og tá eg mítt dagsins yrki geri.
    Alt við Harran luti eg, hann fylgist við mær her,
    neyð og stúran, alt eg til hann beri.

    3. Signingar so fagrar ríkt tú stroyðir á mín veg,
    Tøkk at tú mær gavst øll míni kæru.
    Harri, tøkk, á krossinum har gavst tú sjálvan teg,
    gev at eg kann liva tær til æru.

    4. Troyttist eg á vegnum, Harri, lat meg minnast tað,
    troystin er at finna í Guds orði.
    Lurti eg hvat hevur tú at siga mær í dag?
    Styrki til hvønn dag mær hevur borið.

    5. Einki er ov smátt og einki ov stórt fyri hann,
    hvønn ein spurning mentur er at loysa.
    Geva frið í sál og sinniðJesus eina kann,
    tá ið lívsins stormar um meg leika.

    6. Jesus sum sín vin at at eiga gleðiligt tað er,
    tá gerst lættari hvør lívsins løta.
    Hann kann greiða vegin, sum eg gangi eftir her,
    Fylgist eg við honum, sløtt gerst gøta.

    7. Hjálp mær, Harri, ganga tínum fótasporum í,
    nær hjá tær, so aldri eg tað gloymi.
    Lata meg heilt fylla til at tæna alla tíð,
    vera ljós í hesum myrka heimi.

    8. Skjótt er skeiðið runnið og eg fái ferðarboð,
    heim í fagran bústað meg tú kallar.
    Gud tú gavst tín son, tí heimin elskaði tú so,
    Tann, ið trýr, fær lív í ævir allar.

    Her glaður eg ferðist

    Orð: Brynleif Hansen
    Lag: Poul Færø

    1. Her glaður eg ferðist á ungdómsins veg,
    tí eg eigi Jesus og Hann eigur meg. 

    Ja, Jesus meg elskar, seg sjálvan Hann gav, 

    og synd mína søkti í djúpasta hav.

    2. Ja, glaður eg ferðist við Jesusi her,
    Hann vegurin, lívið og sannleikin er. 

    Bert eina ferð sært tú ta ungdómsins tíð.
    Á, kom tí til Jesus, kom kallinum lýð.

    3. Her glaður eg ferðist mót himmalsins strond,
    og eingin meg rívir úr Frelsarans hond,
    tann hondin, sum særd var, hon eisini ber
    til staðin, sum Jesus til reiðar mær ger.

    4. Um portrið av perlum eg stíga skjótt skal 

    og síggja av sonnum, Hann leiddi meg væl. 

    Har sólin ei setur, eg krúnu skal fá
    og fylgjast við Jesusi gullgøtum á.

    Jesus, eg vil prísa, takka tær

    Orð: Poul Færø og Ásvør Færø
    Lag: Poul Færø

    1. Jesus, eg vil prísa, takka tær
    fyri, at tú frelsti mína sál,
    :,: tryggari eg kann ei vera her,
    tí eg veit, mín framtíð vissað er. :,:

    2. Einaferð eg burtur frá tær gekk
    á tí breiða, villa syndaveg.
    :,: Sum eitt vrak á havinum eg var,
    burtur var øll vón tá fyri mær. :,:

    3. Men ein dagur kom, tá eg fekk sjá,
    at mín synd hin dag á Golgata
    :,: goldin varð við Jesu dýra blóð,
    og eg ævigt fríur, frelstur stóð. :,:

    4. Og nú gleði eg meg til tann dag,
    tá tú heintar meg heim í tín stað,
    :,: prís og allan heiður tá tú fær
    frá tí brúður, tú út loysti tær. :,: