Dagur er nú farin

    Orð: Brita á Váli Smith
    Lag: Regin Guttesen

    1. Dagur er nú farin,
    sólin fór í kav,
    mánin skínur á myrka hav,
    svevur fólk og fæ.

    2. Sov nú, lítla barnið,
    eingil varðar teg,
    særdi ein teg á tínum veg,
    gloym – og onnur gleð.
    Gud, eg takki tær
    fyri dag, ið var,
    heilsuna gavst mær.

    3. Ongantíð tú svevur,
    einki er tær loynt,
    morgun tíðliga og kvøldið seint,
    okkum hevur goymt.

    4. Sonin okkum gavst tú,
    kom úr himmalhøll,
    doyði krossdeyðan fyri øll.
    – Trúgvið á hann nú!
    Æruna tú fært
    fyri ljósið bjart,
    okkum hevur vart.

    5. Vit tær vilja prísa
    fyri hvønn ein dag,
    takk, tú hevur á okkum sæð,
    fylgir dag um dag.

    Hvørt eitt stig

    Heine LützenRegin Guttesen
    Orð: Heine Lützen
    Lag: Regin Guttesen

    Tú kanska undrast á tann eld,
    ið komin er at royna teg,
    og spyrt bert, hví tað henda skal,
    og skilir ikki heilt mín veg.

    Gongur tú ígjøgnum vøtn,
    eri eg har nær hjá tær,
    um tú gongur gjøgnum eld,
    skal login einki saka teg.

    Eins og gull eg reinsi teg,
    so tú kanst verða eins og eg,
    hvørt eitt stig við mína lið,
    eg leiði teg við míni hond,
    sum brúður mín, klødd í lín,
    við mína lið á gyltu strond.

    Tá ið mótgongd brestur á,
    nýtist tær ei óttast tað,
    hóast tú vart frelstur tá,
    vil eg frelsa teg hvønn dag.

    Eg evni teg,
    reinsi teg,
    so tú kanst vera eins og eg.

    Hjartað er hart

    Orð: Heine Lützen
    Lag: Regin Guttesen

    Í garðinum stríðir bønarstríð,
    í einsemi, eingin hevur tíð
    bert sovandi menn.
    Svíkjarin kemur, gevur koss,
    píndur og nelgdur til ein kross,
    og tað hendir enn.

    Hjartað er hart,
    sinnið er fjart frá mær
    tær er givin náðitíð at venda við,
    hann bíðar enn,
    Guds miskunn er vend mót tær,
    nú er lagaliga tíð,
    lagaliga tíð at venda við.

    Hann kallar til samfelag við seg,
    við krossin og deyðan fyri teg,
    tú veitst tað so væl.
    Hans kærleiki bíðar eftir tær,
    rópa í neyð og tú fært svar,
    tín sál verður sæl.

    Dukkan Fía

    Orð og lag: M.J. Nissen
    Týtt: Hjørdis Johansen

    1. Undir einum lítlum træi
    situr neyðars dukkan Fía,
    nú er nátt og ringt er lagið,
    tað er troyttandi at bíða.

    2. Bíða eftir mammu síni,
    sum nú púra hevur gloymt,
    at hon altíð plagar at balla
    Fíu undir hennar dýnu.

    3. Yvir býnum er nú friður,
    Fía følir seg so váta,
    tí tað regnar – oysir niður,
    og hon vil so illa gráta.

    4. Men við eitt er Fía varin
    við at onkur loypur, rennur,
    og hon roynir nú at lurta,
    man tað vera ein, hon kennir?

    5. Undir einum lítlum træi
    vaggar mamman lítlu Fíu,
    nú er seint, og ringt var lagið,
    tað var troyttandi at bíða.

    Ein glotti fyri framman

    Regin Guttesen
    Orð: M.C. Restorff
    Lag: Regin Guttesen

    Mong um landið stúrin sita,
    kreppan nívir okkum meint.
    Vónin er at rákið vendir,
    og skútan stevnir beint.

    Ein glotti fyri framman
    ytst í havsbrúnni hómast ljós.
    Nú standi saman fólkið
    og setið út í kort nýggja kós.

    Gud, sum fiskin gav av grunni,
    kann aftur signa okkum her.
    Tá ein og hvør í arbeiðsgleði
    aftur mangt vælaverk ger.

    VÓN – besta ogn
    TRÚGV – flytur fjøll
    GUD – broyta kann ódn til logn
    BIRTIST NÚ Í OKKUM VÓN:
    RÆTTIN TIL LÍV EIGA ØLL

    Eitt friðarheim

    Orð og lag: Regin Guttesen

    Nógv hjartasár, nógv sorgartár
    í heiminum, sum frið ei veita kann
    Ein misti mátt, ein fall í fátt
    Mangt menniskja, sum onga lukku fann

    Men, Gud, Tín rødd
    tó nær var stødd
    Hon segði: “Hvíl hjá Mær”

    Eitt friðarheim Tú gjørdist teim
    sum djúpt í sál og sinni vóru nívd
    Tú veitti skjól, mær reiddi ból
    Í storminum Tú okkum vart ein lívd

    Nú lið um lið, stig fyri stig
    mót málinum vit ganga somu leið
    Børn, kvinnur, menn – um ymisk enn
    kom, rættið hond, um ein av vegnum gleið

    Og, Gud, Tín rødd
    enn nær er stødd
    Hon teskar: “Fylgið Mær”