Latum oss sameint syngja her

    Orð: H. Kingsbury
    Lag: S. E. Lorenz
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Latum oss sameint syngja her: Frelsa frí!
    Songurin hjá Guds børnum er: Frelsa frí!
    Sleppið nú tí, som forða man, So oss Guds Andi fylla kann,
    og vit við songu æra hann: Frelsa frí

    Niðurlag: Frelsa frí, frelsa frí!
    Latum oss sameint syngja her: Frelsa frí!

    2. Syngið nú glað úr hjartans grund: Frelsa frí!
    Ljóði við frøi hvørja stund: Frelsa frí!
    Blóðið úr synd oss hevur loyst, Andin ber okkum ljós og troyst,
    hevur í hjartað gleði oyst; Frelsa frí!

    3. Kristus jú várar syndir bar; Frelsa frí!
    Við honum arv hvørt Guds barn fær; Frelsa frí!
    Og um hin óndi herjar á, Hann er vár hjálp og verja tá;
    Trygt vit til Himmallandið ná; Frelsa frí!

    Eg kann við gleði nú siga frá

    Eg kann við gleði nú siga frá,
    At tað er frelsa at fáa
    Við bert í trúgv á Guds Lamb at sjá,
    Hvør sál kann freluna náa;
    Tað stendur skrivað í Harrans orði,
    At Jesus straffina hevur borið,
    Kom, Sál, og verð tí frelst í dag!

    Hvussu brúkar tú teir ljósu ungdómsdagar?

    Hvussu brúkar tú teir ljósu ungdómsdagar?
    Sum tú sáar, skalt tú heysta, minst til tað!
    Mangur gamal nú seg gremur sárt og klagar
    Um sítt ungdómslív, sum rann í synd avstað.

    Niðurlag: Kom til Jesus, meðan enn tú verður rørdur,
    Nú tú hoyrir orðið um ein betri lut!
    Kom nú, áðrenn tú so langt av leið ert førdur,
    At tú orkar ei at venda tær til Gud!

    Skal í trælabond tín andi lagdur verða?
    Skal tín útsjónd verða merkt av synd og skomm?
    Sáran angur skalt tú skjótt í barmi bera,
    Um tú lurtar ei, nú Harrin rópar: Kom!

    Syndaleiðir gongur fjøldin av teim ungu;
    Jesus eigur tó ein flokk, sum gaður er;
    Kom og gev tú honum hendur, hug og tungu!
    Hann teg frelsir og frá synd teg frían ger.

    Vel Jesus nú í lívsins føgru ungdómsmegi

    Vel Jesus nú í lívsins føgru ungdómsmegi
    Gev honum hjarta títt, nú heitt og lætt tað slær.
    Ein vinur trúfastur hann er í sorg og gleði
    Og leiða vil teg gjøgnum alt, ið møtir tær.

    Niðurlag: Vel vinin besta og lat hann vera
    Tín leiðara gjøgnum lívið her.
    Er hann í ungdómsdøgum tín, hann vil teg bera
    Í gjøgnum lívið alt, til sólin undir fer.

    Hvør gott, tá lívið tykist merkt av neyð og vanda
    ein vin at eiga, ein sum sær og skilir alt.
    Um misskiltur og eina mangan tú manst standa,
    Í trúgv við øllum tú til Jesus fara skalt.

    Og tá so tíðin her umsíðir er at enda,
    Tú fært hin æviga og fagra sigurskrans,
    Á, hvør ein gleði á tí ljósu strond at lenda,
    At síggja Jesus og í ævir vera hans.

    Gud við tykkum inntil næstu ferð

    1. Gud við tykkum inntil næstu ferð!
    Gøtuna hann tykkum greiði
    Og við lombum sínum leiði –
    Gud við tykkum inntil næstu ferð!

    Niðurlag: Inntil næstu ferð, til vit hittast,
    Til hjá Jesusi vit boyggja knæ,
    Inntil næstu ferð, til vit hittast –
    Gud við tykkum inntil næstu ferð!

    2. Gud við tykkum inntil næstu ferð!
    Hann við veingjum tykkum goymi
    Og í ongum tykkum gloymi –
    Gud við tykkum inntil næstu ferð!

    3. Gud við tykkum inntil næstu ferð!
    Tá ið hóttir tykkum vandi,
    Nær hjá tykkum tá hann standi –
    Gud við tykkum inntil næstu ferð!

    4. Gud við tykkum inntil næstu ferð!
    Hann í deyða tykkum verji,
    Einki ilt á tykkum herji –
    Gud við tykkum inntil næstu ferð!

    Tá tígnandi í undran, harri drottur

    Carl Gustav Boberg
    Orð: Carl Gustav Boberg
    Lag: Svenskt fólkalag
    Umyrkt til føroyskt: Petur William Háberg

    1. Tá tígnandi í undran, harri drottur,
    mær birtast tíni alheims skaparverk,
    tann stjørnufjøld, tann hvølli torusláttur –
    í øllum skepnum prógvast hond tín sterk – .

    Niðurlag: Tá syngur sál mín, Frelsari, til tín:
    Hvør mikil Gud, tú, Harri ert!
    Tá syngur sál mín, Frelsari til tín:
    Hvør mikil Gud, tú, Harri, ert!

    2. Tá leið mín ber um fløtur, gjøgnum dalar,
    og fuglur letur, fjálgt kenst summarfleyr,
    á tindahæddum rúmdin til mín talar,
    tá løkur tutlar millum stein og eyr – .

    3. Tá eg so minnist, hesin Gud ei spardi
    sín Son, men læt hann doyggja fyri meg,
    at Frelsarin seg sjálvan ikki eirdi,
    men bløddi út – tað skilji ikki eg – .

    4. Tá Jesus kemur, gleði vil uppstíga,
    ein slík, sum eg ei áður havi merkt,
    í takksemd eyðmjúkt skal eg niður níga
    og rópa hátt, hvør mikil Gud tú ert.

    Øll dýrd veri Guds, hann stór verk rikar av

    Orð: Fanny Crosby
    Lag: William Howard Doane
    Týtt: Jákup Olsen

    1. Øll dýrd veri Guds, hann stór verk rikar av,
    hann elskaði heimin, og Son sín hann gav,
    sum ofraði lívið til bót fyri synd
    og einum og hvørjum læt upp lívsins grind.

    Niðurlag: Harrans prís hevjið hátt!
    Hoyrið jørðin hans rødd!
    Harrans prís hevjið hátt!
    Fólk um londini stødd!
    Til Faðirin kom gjøgnum Sonin, hann gav,
    og gev honum dýrd – hann stór verk rikar av.

    2. Áh, fullkomna frelsa, dýrt goldin við blóð,
    og honum, ið trýr, eini tíðindi góð;
    tí um so av syndarum størstur ein var,
    ta stund, ið hann trýr, fyrigeving hann fær.

    3. Hann stórleika vísir, og stórverk hann ger,
    og stór er vár gleði í Jesusi her;
    men reinari, hægri og mætari tá
    skal verða vár undran, tá Jesus vit sjá.

    Niðan á heyggin, Golgata mót

    Orð: Avis B. Christiansen
    Lag: Harry Dixon Loes
    Týtt: Líggjas á Váli

    1. Niðan á heyggin, Golgata mót,
    gekk Harrin Jesus fót fyri fót,
    fótafet tunglig, ei undur í,
    bar várar syndir, vit eru frí.

    Niðurlag: Loysnari dýri, Frelsari kæri,
    á heygnum eyga mítt hóma kann teg,
    bløðandi, bardur, sligin og særdur,
    av sorg úttærdur, doyr fyri meg.

    2. Tilgev teim, Faðir, eymt biður hann,
    alt meðan blóðið frá honum rann,
    bað fyri teimum, sum drupu hann –
    hvør uttan Jesus elska so kann?

    3. Nú eg teg elski, Frelsari mín,
    vil altíð syngja lovsong til tín,
    lágmæltur tíðum, heima skal tó
    runga eitt samfelt fagnaðarljóð.

    Stór er tín trúfesti, áh, Gud, mín Faðir

    Orð: Thomas Obadiah Chisholm
    Lag: William M. Runyan
    Týtt: Líggjas á Váli
    Upprunaheiti: Great is Thy faithfullnes

    1. Stór er tín trúfesti, áh, Gud, mín Faðir,
    tað er ei broytandi skuggi hjá tær.
    Kærleiki botnleysur, ómáld tín náði;
    tú ert hin sami, sum áður tú var.

    Niðurlag: Stór er tín trúfesti,
    stór er tín trúfesti,
    nýggj hvønn ein morgun er náðin frá tær.
    Alt, ið eg njóti, frá tær er tað komið,
    stór er tín trúfesti, Harri, mót mær.

    2. Summarið, veturin, várið og heystið,
    sólin og mánin og stjørnurnar við,
    náttúran eisini prógvar hitt sama:
    Gud er í trúfesti við vára lið.

    3. Øll syndin goldin er – frelsunargleðin
    fremur í hjarta ein lovsong til tín,
    styrki og vón fyri nútíð og framtíð,
    náði og signingar flóta til mín.

    Eg velji fyrr Jesus enn gull og fæ

    Victor Danielsen
    Orð: Oscar Bernadotte / Rhea F. Miller
    Lag: George Beverly Shea
    Týtt: Petur William Háberg

    1. Eg velji fyrr Jesus enn gull og fæ,
    nógv betri er hann enn øll ogn í dag.
    Eg velji fyrr hann og um lívsins lond
    at leiðast av hansara særdu hond,
    enn eitt kongadømi at eiga her,
    hvar ið syndin valdið vann.
    Eg velji fyrr Jesus enn alt, ja, alt,
    sum verðin bjóða kann.

    2. Eg velji fyrr Jesus enn heiður mans,
    nógv størri er æran at vera hans.
    Eg velji fyrr hann og tann dýra frið,
    sum kennist, har Frelsarin fylgist við,
    enn at njóta syndina stutta tíð
    og ta fragd, hon veita kann.
    Eg velji fyrr Jesus enn alt, ja, alt,
    sum verðin bjóða kann.

    3. Eg velji fyrr Jesus, tí um eg skal
    ígjøgnum deyðskuggans dimma dal,
    so verður júst hann, sum eg valdi her,
    mín keppur og stavur og við mær fer
    inn í lívsins æviga, ljósa stað,
    til tann bústað, hann mær vann.
    Eg velji fyrr Jesus enn alt, ja, alt,
    sum verðin bjóða kann.