Vit í Jesu navni eru savnað her

    Orð: M.C. Restorff
    Lag: Doris Mae Akers

    Vit í Jesu navni eru savnað her.
    Kæri Faðir, kom og millum okkum ver.
    Luta nú av orði tínum, so hvør sál
    kennir, at tín Andi beinir alt á rætta mál.
    Av hjarta vit biðja
    – títt valdið alt er –.
    Hoyr í Jesu navni:
    virkin ver,
    undurverk ger.
    Frá byrjan til enda,
    tá hvør fer sína leið,
    áh, Harri, ver tú nær,
    so hvør og ein teg sær
    í øllum, sum fer fram!

    Vilt tú ei vera við

    Vilt tú ei vera við,
    tá sangurin har heima fer at ljóða
    gjøgnum himmalsins salir ein dag.
    Jú, eg vil vera við
    í dýrdini við Jesusi í ævir,
    bara gleði er har, eingin neyð.

    Upphavsins heim svarta syndnáttin fjaldi

    Orð: Sigurd Berghamar
    Lag: Øssur Berghamar

    1. Upphavsins heim svarta syndnáttin fjaldi,
    dapurt og oyðið um høv og um lond.
    :,: Brádliga ljósið um alheimin spældi
    – har var hin himmalska hond. :,:

    2. Hjún vórðu sett í hin blómandi garðin.
    Teskandi hoyrdist hin røddin so vánd.
    :,: Fallið var komið, og dýrdin var farin
    – sveik ei hin himmalska hond. :,:

    3. Arvaði ættin so syndina svørtu,
    bannað av Gudi var likam og ond.
    :,: Bøtti tó blóð fyri iðrandi hjørtu
    – bjargandi himmalska hond. :,:

    4. Frelsarin kom, hann, sum synd kundi gjalda,
    loysa við blóði tey fjøtrandi bond,
    :,: prógvaði lyfti frá fyrndum at halda
    – trúfasta himmalska hond. :,:

    5. Aftur skal koma hin Frelsarin mæti,
    børn síni flyta til Himmalsins strond,
    :,: vælkomin saman í dýrdligum sæti
    býður hin himmalska hond. :,:

    Tørvandi náði eg søkti teg, Harri

    Orð og lag: Alfred H. Ackley
    Týtt: Árni Jacobsen

    1. Tørvandi náði eg søkti teg, Harri,
    synd mín tá varð fyrigivin av tær,
    tók meg úr díki, setti á klettin,
    lovsong á tunguna legði tú mær.

    2. Tørvandi frið, áh, tú høvdingi friðar,
    loyndarmál títt fyri hvílu mær gev.
    Rek út úr hjarta hugsanir óndu,
    gev mær tín frið, inntil endar mítt strev.

    3. Tørvandi megi, tá eg eri veikur
    at lyfta byrðum, sum dagurin ber,
    eyðmjúkt og lýðin altíð tær tæna,
    ofra meg sjálvan bert ynski mítt er.

    Tú sáðmaður, ið sáað hevur sáð við lívsins megi

    Orð: Petur William Háberg
    Lag: Knút E. Háberg

    1. Tú sáðmaður, ið sáað hevur sáð við lívsins megi
    og tonkti kanska stundum, at tað ei til málið røkk,
    ver vísur í, tú ávøkst síggja skalt á Harrans degi,
    ei mótið miss, men treystur ver, halt á við bøn og tøkk.

    Niðurlag: Jú, tað sprettur og grør rundan um teg,
    tað er lív í tí sáði og fræ,
    sum tú stundum við sorg hevur sáað,
    fulla frukt skalt tú síggja ein dag!

    2. Kann vera, at tað stundum sá so vónleyst út og tregið,
    tú hevur kanska leitandi um akurlendið hugt
    og hildið, at tað køvdist millum tornir og á vegi,
    og sumt rann upp á slokk, men doyði aftur uttan frukt.

    3. So mangur kann við gleði siga frá, at djúpt í hjarta
    fall lívsins sáð, og har tað sínar røtur hevur fest,
    í trúgv tey sóu Frelsaran í Orðsins ljósi bjarta,
    og hann tey hava latið inn, hin dýrabara gest.

    4. Og um tú stundum helt, at ljós títt lítið tóktist loga,
    er Jesus tó hin sami, og hann aldri svíkja vil,
    við dirvi halt tú fram, og ríkan ávøkst tú skalt skoða,
    tí Harrin, sum er trúgvur, leggur signing sína til.

    Trilvandi trúarstig

    Orð og lag: Øssur Berghamar

    1. Trilvandi trúarstig,
    bivandi hjørtum við,
    sjónin, ið birtist, var skillig og sterk.
    Sóu hin vilsta seyð,
    hoyrdu tað, Harrin beyð.
    Rættu vit várar hendur til verk.

    2. Eydnaðist ikki alt.
    Úrslitið mangan fjalt.
    Vónin var tvinnað við dreymin, ið brast.
    Trilvandi trúarstig,
    Harrin tó var við lið.
    Orðið bar ávøkst, sum eisini sæst.

    3. Framtíðin ókend er,
    hondin tó uppi ber,
    hoyrist úr erva enn Meistarans kall:
    Enn meiri mál og mið,
    enn fleiri trúarstig.
    – Náðiár Harrans er komið á hall.