Trøllapætur syngur

    Orð og lag: Niclas Heri Jákupsson

    Hallóv øll børn í Føroyum,
    nú hava tit meg her.
    Eg eiti Trøllapætur,
    tit vita, hvør tað er.

    Níggju høvd eg havi,
    morreytt er mítt hár.
    Røddin hon er rotin,
    hon versnar hvørt eitt ár.

    Eg eiti Trøllapætur,
    mær dámar so væl børn.
    Á, sum eg eri gaður,
    at eg eri trøll.

    Nógvar trøllagentur,
    tær vilja mussa meg.
    Tær ganga runt og fjasast,
    tað er ikki eg.

    Eg elski bara mammu,
    hon er mítt eitt og alt.
    Hon ballar meg í mosa,
    Tá ið tað er kalt.

    Tillukku í dag

    Orð og lag: Heri Nolsøe

    Við borðið tey sita so góð har á rað,
    tey tosa og veipa og syngja so glað,
    og fáa sær køkur og drekka kaka,
    hey, og rópa so hart øll hurra.

    Tey hoppa og dansa, renna og flenna,
    tillukku, tillukku í dag.
    Tey spæla og mala, brosa og tosa,
    tillukku, tillukku í dag.

    Á lagkøku brenna nú ljósini fitt,
    við borðið har sita Anna og Britt,
    og Jógvan og Hanus og Óli Johann,
    síðsta ljósið mót fløtanum brann.

    Tey hoppa og dansa, renna og flenna,
    tillukku, tillukku í dag.
    Tey spæla og mala, brosa og tosa,
    tillukku, tillukku í dag.

    Tey zappa og sjappa, klappa og rappa,
    tillukku, tillukku í dag.
    Tey zappa og sjappa, klappa og rappa,
    tillukku, tillukku í dag.

    Tá tú piparkøkur bakar

    Orð og lag: Thorbjørn Egner
    Týtt: Eyðun Johannesen

    Tá tú piparkøkur bakar,
    sakar einki, um tú blakar
    alt í eina stóra grýtu:
    fyrst eitt kil’ av margarin,
    so skal bráðna henda evja,
    og tað næsta, vit nú krevja,
    er við sleivini at vevja
    eitt heilt kilo av farin.

    Og lat smør og sukur bráðna.
    Men statt ikki har og gána,
    átta eggjareyðarreyðar
    og eitt kil’ av hveitimjøl’.
    Síðst í grýtuna tú ripar
    eina lítla skeið av pipar,
    og so melur tú tað runt
    og tømir alt á eina fjøl.

    Stuttligt er um jólatræ

    Orð: Dione Isaksen
    Lag: Danskt

    Stuttligt er um jólatræ
    til at dansa jóladag;
    sí´ggja ljósini tey brenna,
    meðan vit um gólvið renna
    hond í hond so sjelaglað,
    hond í hond so sjelaglað.

    Jólafest er gleðifest;
    barnahjartað alramest
    gleðir seg, ti tá kom niður
    her til jørðina Guds friður:
    :/: Jesusbarnið tá varð føtt :/:

    Hann í eini krubbu lá,
    sum var fylt við hoyggj og strá;
    boð um hann tó einglar bóru
    til teir seyðamenn, sum vóru
    :/: uttan fyri Betlehem :/:

    Sov mín søti skattur

    Orð: Alexandur Kristiansen
    Lag: Carl Mortensen

    Sov mín søti skattur,
    lat eygu tíni aftur,
    ligg so stillur, sovna brátt,
    droyma skalt tú blítt í nátt.
    Sov mín søti skattur.

    Sov mín søti skattur,
    lat eygu tíni aftur.
    Lítla lambið svevur nú,
    liggur mett og fjálgt sum tú.
    Sov mín søti skattur.

    Sov mín søti skattur,
    lat eygu tíni aftur.
    Mánin blíður himni á,
    signar tíni eygu tvá.
    Sov mín søti skattur.

    Sov mín søti skattur,
    lat eygu tíni aftur.
    Sovna brátt, o kvika tær
    inn í dreymaríkið far.
    Sov mín søti skattur.

    Rottur

    Hans Andrias DjurhuusAnnika Hoydal
    Orð: Hans Andrias Djurhuus
    Lag: Annika Hoydal

    Raa-ba-ba-ba
    Raa-ba-ba-ba
    Ra-ba-ba-ba-baa, ba-ba-ba-baa
    Ra-ba-ba-ba-baa, ba-ra-ba-ba-ba-baa-baa
    Ra-ba-ba-ba-baa, ba-ra-ba-ba-ba-baa

    Rottur gnaða,
    rottur spjaða.
    Rottur gnaða – rottur spjaða.
    Rottur gera stóran skaða.
    Rottur gera stóran skaða.

    Rottur slíta,
    rottur spýta,
    eta tað, ið onnur drýta.

    Trýnisslaknar,
    halanaknar –
    hvørva, tá ið maður vaknar.

    Ennisbrattar –
    fótum lættar.
    Høvdu vit bert rottukattar.

    Nú birtast túsund jólaljós

    Orð: Emmy Köhler
    Lag: Trad.

    Nú birtast túsund jólaljós
    í hesi myrku stund,
    og túsund onnur glógva nú,
    á himna bláu grund.

    Og yvir bý og land í kvøld
    fer jólaboð av stað,
    at føddur Harrin Kristus er.
    Tí eru vit so glað.

    Tú stjørna yvir Betlehem,
    á, lat títt milda ljós
    nú lýsa inn við friði og vón
    í vára heim og hús.

    Í hvørt eitt hjarta tungt og myrkt,
    tín glæma lýsi blíð,
    ein glæma av Guðs kærleiks lind,
    í hesi jólatíð.

    Nissumamma og nissupápi

    Orð: Asta Gynt
    Lag: Ókendur uppruni
    Týtt: Ókend/ur

    Nissumamma og nissupápi, nissugenta og -drongur,
    nissumatur, nissuborð, nissufólkakongur.
    Tjúkka nissa – klæna nissa,
    stutta nissa – langa nissa,
    stjørnurnar tær glampa,
    allar nissur trampa.

    Reyðar húgvur, hosur gráar allar nissur eiga,
    renna so um jólatræið og hvønn annan leiða,
    troyggjan reyð og skeggið grátt,
    á, sum nissan hon er flott,
    stjørnurnar tær glampa,
    allar nissur trampa.

    Rísingreyt og ræstan fisk, bomm og stóran pakka
    nissubørn tey ynskja sær, og tey bara snakka.
    Tjúkka nissa – klæna nissa,
    stutta nissa – langa nissa,
    stjørnurnar tær glampa,
    allar nissur trampa.

    Másin sigur pli, pli, pli

    Hans Andrias DjurhuusJohan Christian Gebauer
    Orð: Hans Andrias Djurhuus
    Lag: Johan Christian Gebauer

    Másin sigur: “Pli, pli, pli!”
    Ternan sigur: “Kri, kri, kri!”
    Lundin sigur: “Á, á, á!”
    Krákan sigur: “Krá, krá, krá!”
    Lambið sigur: “Mæ, mæ, mæ!”
    Stuttligt er at hoyra tað.
    Vakrast er, tá smábørn syngja,
    og tá kirkjuklokkur ringja.

    Dunnan sigur: “Kvagg, kvagg, kvagg!”
    Dunnan er eitt gamalt sjagg.
    Hønan har við fjósins vegg
    sigur “skrukk” og verpur egg.
    Haran sigur ikki stórt,
    summardáin eiðasørt. –
    Grøs og allar urtir tiga,
    gleða seg, men einki siga.

    Lítli mín, hvat sigur tú,
    fegin vil eg vita nú;
    veit eg, meir enn djóramál
    býr í tíni ungu sál,
    eygu tíni siga frá,
    at tú meir enn djórið sá.
    Svarar lítil piltur glaður:
    “Eg vil verða rættur maður.”