Várvísa

    Orð: Sebastian
    Týtt: Sigrið Mikkjalsdóttir

    Sangur um sól
    og summardáar
    várið í eksplosjón
    alt tað sum livir
    og sameinir
    okkum í lívsins vón

    Gev mær bert ein sang
    so ongin vetur fer
    uttan at hann
    minnir oss um
    so fjálgt ið tað var
    so fjálg ið tú var

    Tú vart so vøkur
    sum ein rósa
    mitt í tí ljósa vár
    eg var sum í
    dreymaheimi
    elskaði teg
    við húð og við hár

    Gev mær bert ein sang
    so ongin vetur fer
    uttan at hann
    minnir oss um
    so fjálgt ið tað var
    so fjálg ið tú var

    Gev mær eitt lot
    áðrenn eg sansi
    eri eg langt á leið
    Tíðin hevur
    heilt aðra ætlan
    her gevi eg tær mítt
    gloym meg ei