Maistjørnan

    Orð: Halldór Laxness
    Lag: Jón Ásgeirsson
    Týtt: Sigurð Joensen

    1. O mín lættgongda stjørna,
    o mín trá eftir tær,
    enn vil snerta í glugga,
    tá ið sól ikki sær,
    lat tó vindin so ýla,
    bara stjørnan er nær,
    og nú komin er stjørna,
    sum er stjørnan hjá mær.

    2. Tað er kreppa í landi,
    tað er stríð, ikki sátt,
    hvør er turvtari nú?
    hvør er veitari brátt?
    tað, sum eg fái skamtað
    er fátækt og smátt
    uttan vársólarvón,
    mína megi og mátt.

    3. Men í kvøld lýkur vetur
    hins vinnandi mans,
    og í morgin skín maisól,
    henda maisól er hans,
    henda maisól er sól
    okkar felagabands,
    tí skal merkið í húnar
    okkar framtíðarlands.