Hetta árið er komið at enda

    Orð: Svenning av Lofti
    Lag: Hann er mín songur, mín gleði

    1. Hetta árið er komið at enda,
    allir sunnudagarnir við.
    Eina tøkk vit til Harran nú senda,
    latið okkum tí øll syngja við.

    Niðurlag: Eg elski sunnudagsskúlan,
    ja, hann so kærur mær er.
    Eg elski sunnudagsskúlan,
    hann boðskap um Jesus ber.

    2. Henda boðskapin tykkum vit bera,
    tí vit trúgva á Frelsaran,
    og vit ynskja, at hetta skal gera,
    at tit eisini trúgva á hann.

    3. Størri gleði vit als ikki hava,
    enn at tit ganga Jesusar veg,
    fylgja honum í orðum og lívi,
    tæna honum, sum ofraði seg.

    Um enn sorgir og órógv meg tyngja

    Orð: Liv Olsson
    Lag: M.C. Restorff
    Týtt úr norskum: Svenning av Lofti

    1. Um enn sorgir og órógv meg tyngja,
    og eg kærleika Guds ei kann sjá,
    ferðist fram eg í trúgv og kann syngja:
    Har heima eg hvílu skal fá.

    Niðurlag: Enn skínur Guds sól handan támið,
    og har frammi, ja, har verður klárt,
    enn bleiktra Guds stjørnur á hválvi,
    :,: okkum veittra til heimlandið várt. :,:

    2. Ber mín leið gjøgnum ljós ella myrkur,
    um lægd ella fjallanna rygg,
    og um tað er regn ella turkur,
    er leiðin til heimlandið trygg.

    3. Og krossurin stendur og peikar
    á tann veg, sum til heimlandið ber,
    heimlandstónin í hjartanum leikar:
    Gleð teg, sál mín, skjótt heima tú er.

    Eg eri á veg til Landið

    Orð: Annie Hartelius
    Lag: Enskur uppruni
    Týtt: Svenning av Lofti
    Upprunaheiti: Jag går till det land där ovan

    1. Eg eri á veg til Landið,
    mær einki skal darva har,
    í fagnaði síggja Jesus
    og teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    Niðurlag: Eg eri á veg til Landið,
    skal fegnast við einglunum har,
    í dýrdleika Jesusi prísa,
    og teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    2. Nú, meðan eg skeiðvøllin renni,
    eg veit, at Jesus meg sær,
    hans elskandi rødd eg kenni
    og teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    3. Fólk siga, eg eri ein dári,
    og fjøldin smílist og lær,
    tó eg stevni til himmalska Landið
    og teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    4. Tey siga, til einkis eg stríði,
    til fánýtis stríðsbúnan bar,
    men eg syngjandi framá tó stevni
    til teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    5. Í frelsunarstríðnum eg standi,
    eg óræddur herbúnan bar.
    Eg streingi til himmalska Landið
    og teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    Móðurmynd

    Orð: Svenning av Lofti
    Lag: Gunnar Mikkelsen (Dýrd á vík og vág)
    Viðmerking: Svenning yrkti sangin í 1998, tá mamma hansara fylti 90 ár.

    Móðurmyndin er
    vakrast her í verð.
    Bróstabarnið ongantíð hon gloymir,
    tekur tað at sær,
    trygt tað hvílir har
    til tað burt í annan heim seg droymir.

    Móðirin hon er
    tann, sum munin ger
    tá á barnaárum ilt kann hótta.
    Stillar barnasinn,
    kínir milt á kinn.
    Barnið gloymir burtur allan ótta.

    Kvæmi ungdómstíð,
    móðir mild og blíð
    fjálgaði og menti unga sinnið
    til so við og við
    styrktust lívsins stig.
    Eygnustundir festu seg í minnið.

    Nú er middagssól
    farin handan hól,
    andlit títt nú vesturskinið prýðir.
    Ongantíð sum nú
    yndislig ert tú.
    Kvøldarroðin gyllir lívsins líðir.

    Guds náði er botnleys

    Orð: Annie Johnson Flint
    Lag: Hubert Mitchell
    Týtt: Meta av Fløtum (ørindini) og Svenning av Lofti (niðurlagið)

    Hann gevur meir náði, tá byrðin gerst tyngri,
    er stríðið ov svárt, er hann við vára lið.
    Í stórari kreppu hans miskunn er størri;
    í margfaldum royndum hann gevur sín frið.

    Guds náði er botnleys, ómáldur hans friður,
    og aldri hans megi kann svinna avstað;
    tí av sínum veldigu, ævigu skattum
    hann gevur og gevur og gevur hvønn dag.

    Tá vit eru ovbyrjað, orka ei meira,
    útlúgvað og gevast á hálvari leið;
    ei ment eru longur í stríðnum at standa,
    Gud styrki tá sendir, hann svíkja kann ei.

    Áh, Jesus, tú mín Frelsari og Harri

    Orð og lag: Åge Samuelsen
    Týtt: Svenning av Lofti

    1. Áh, Jesus, tú mín Frelsari og Harri,
    so ríklig náði tín og miskunn er.
    Eins og Maria eg tær komi nærri
    til føtur tínar – hetta hvíld mær ber.
    Mín Frelsari, títt kæra navn eg teski,
    úr hjartadýpinum eg prísi tær.
    Mín Jesus, inniliga eg teg elski,
    tín náðisól nú lýsir fyri mær.

    2. Nú fjaldur eri eg í tíni náði,
    títt Orð er vorðið fóti mínum ljós.
    Í royndarstundum nýggja kraft eg fái,
    tín Andi leiðir meg á lívsins kós.
    Lat altíð eldin mær í barmi brenna,
    tín kærleik fylla lat meg dag um dag,
    so eg kann læra onnur teg at kenna
    og sál mín tæna tær við ídni glað.

    3. Mítt ynski er at vera tær til gleði,
    at tæna tær og lýsa øðrum veg.
    Takk, at tú gevur kraft á lívsins vegi
    at lýsa sum ein stjørna fyri teg.
    Tú ert mítt lív, mín sigurskraft og megi,
    mín lovsongur á royndarkendu ferð,
    inntil eg hitti teg á dýrdardegi
    og síggi teg, mín Jesus, sum tú er.

    Í mínum hjarta er gleði

    Orð og lag: Albert Allen Ketchum
    Týtt: Oddmar Marsten og Svenning av Lofti
    Upprunaheiti: Why do I sing about Jesus?

    1. Í mínum hjarta er gleði,
    Jesus frá synd frelsti meg.
    Frelsara mínum eg prísi,
    reinsaður nú eri eg.

    Niðurlag: Hví vil eg syngja um Jesus?
    Hví er hann alt fyri meg?
    Hann er mín Harri og Gud, sum
    doyði, og frið fekk eg.

    2. Bert eina sjón av hans góðsku,
    og tað mær nóg mikið var.
    Bert við at hyggja á Jesus,
    náði og frelsu tú fær.

    3. Fagrastur er hann av øllum,
    fagur sum liljan at sjá,
    krýndur við dýrd og við heiður,
    kærleika, miskunn og náð.