Um tú hittir jólamannin

    Orð: Steintór Rasmussen
    Lag: Ingi Isaksen

    Um tú hittir jólamannin
    sig mær hvar hann býr
    Eg havi skrivað ynski míni
    Á eitt stórt pappír
    Og eisini eina tekning
    Í ár hann fáa skal
    Eg havi roynt í dagavís
    At skikka mær so væl

    Um tú hittir jólamannin
    Lat hann vita tað
    Í fjør eg fór á posthúsið
    Og brævið fór avstað
    Eg fekk nógvar gávur
    og nøgdur vera kann
    Frá øllum sum eg kenni
    Men tín kom ikki fram

    Um tú hittur jólamannin
    Tú fert langa leið
    Peika honum húsini
    Villast má hann ei
    Vit hava ongan skorstein
    So hann vita má
    At lykilin til dyrnar
    Hongur nagla á

    Um tú hittir jólamannin
    vitjar hansar skjól
    Har allar fittu nissurnar
    Halda saman jól
    sig við hann í Føroyum
    Øll børn nú gleða seg
    Men spentastur av øllum
    Tað mann vera eg

    Um tú hevur tað sum eg

    Orð: Steintór Rasmussen
    Lag: Jákup Zachariassen

    Um tú hevur tað sum eg,
    Og hvar eru vit á veg?
    Er tað nøkur meining í,
    ongin sekur er í tí?
    Er tað nakað oyðilagt,
    er tað tað, tú ei fekst sagt
    í hesi køldu verð?
    Nakað nívir, okkurt er!
    Regnið oysir niður her!

    Tú…. er tað so eitt undur er,
    at tað vakra enn er til?
    Tú kanst leita víða hvar,
    enn eg bíði eftir tær!
    Um tú bara heima var!

    Um tú hevur tað sum eg,
    veitst tú, hví eg fór mín veg!
    Enn ein longsul er í mær,
    tað, sum einaferð jú var,
    og tann áhugi tú gav,
    sig mær, hvar bleiv alt av,
    frá tí góðu tíð?

    Tú…. er tað so eitt undur er,
    at tað vakra enn er til?
    Tú kanst leita víða hvar,
    enn eg bíði eftir tær!
    Um tú bara heima var!

    Undurfull Jesu náði var

    Orð: W.J. Stuart
    Lag: John R. Sweney
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Undurfull Jesu náði var;
    undurfult – mína synd hann bar!
    Undurfull hvíld, mín sál har fær –
    honum veri prís!

    Niðurlag: Undurfult navn títt er, Jesus,
    undurfult navn títt er, Jesus!
    Tú ert mín frelsa og friður,
    æra veri tær!

    2. Undurfult nær hann vísir seg,
    undurfult greiðir hann mín veg;
    undurfull rødd hans fyri meg –
    honum veri prís!

    3. Undurfult hjálpir hann í neyð;
    undurfull frelsan, hann mær beyð,
    undurfull troyst í lív og deyð –
    honum veri prís!

    4. Undurfult er tað ljós, eg fann,
    undurfult frælsið, hann mær vann,
    undurfult er at kenna hann –
    honum veri prís!

    Um mín Frelsara eg syngi

    Orð: Philip P. Bliss
    Lag: James McGranahan
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Um mín Frelsara eg syngi,
    hvussu hann meg elskaði,
    toldi krossins harða deyða,
    legði har mítt bann á seg.

    Niðurlag:
    Eg vil syngja bert um Jesus,
    syngja um mín Frelsara;
    hann á krossinum meg loysti
    og har greiddi skuldina.

    2. Eg vil syngja um hitt undur,
    at, tá eg fortaptur var,
    hann í botnleysari náði
    tók mítt stað og krossin bar.

    3. Eg vil syngja um mín Harra,
    um hans æru og hans makt,
    hvussu synd og grøv og deyði
    undir føtur hans er lagt.

    4. Ja, um Jesus vil eg syngja
    og hans stóra kærleika,
    til við frelstum eg har uppi
    syngja skal halleluja!

    Upp, hvør ein sál á foldum her

    Hans Adolph BrorsonHenrik RungVictor Danielsen
    Orð: Hans Adolph Brorson
    Lag: Henrik Rung
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Upp, hvør ein sál á foldum her,
    um kærleik Guds at hoyra,
    sum lívsins orðið sálum ber,
    sum letur upp várt oyra:
    At hvør ein armur syndari
    kann fáa lut í náðini,
    ja, ævigt lív og gleði!

    2. Hitt orð um náði Guds, sum beyð
    sín frið til sálir móðar,
    hitt orð um Jesu blóð og deyð,
    so sterkt og dýrdligt ljóðar,
    at tað av deyða vekur tann,
    sum ei sær sjálvum bjarga kann,
    um hann í trúgv tí fagnar.

    3. Tað skínur inn í hjartans nátt,
    so har av degi lýsir,
    og Jesus, Frelsaran, tað brátt
    tí rædda sinni vísir;
    tá lívið ævigt sálin fær,
    tá reisist alt, ið fallið var,
    og syndavald má dvína.

    4. Lat tí, tú stóri, mildi Gud,
    títt orð við mátti ljóða,
    at mangar sálir fáa lut
    í tínum ríki góða,
    at armir syndarar, sum nú
    í myrkri ganga, sanna, tú
    teir elskar og teir frelsir!

    Út frá Guds trónu ár eftir ár

    Orð og lag: Henry A. Tandberg
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Út frá Guds trónu ár eftir ár
    rennur ein kelda, undurfull, klár;
    deyðans og skuggalandinum í
    :,: flýtur í oyðimørk keldan so fríð. :,:

    Niðurlag:
    Andin og brúðrin siga: Kom!
    Og tú, sum tystir, skunda tær, kom!
    Livandi vatn fæst úr kelduni reinari –
    ævigt frítt.

    2. Og í hvørt sjúkt og syrgjandi sinn
    leiðir hin keldan gleðina inn,
    byrðina lættir, grøðir hvørt sár,
    :,: sálini veitir Guds sólskin og vár. :,:

    3. Hvussu so fátækt hjarta títt er,
    og hvønn ein ófrið bróst títt enn ber,
    lívskelduvatnið skapa kann brátt
    :,: bjartasta sólskin úr myrkastu nátt. :,:

    4. Ævigt hon rennur, lívskeldan rein,
    men heimsins brunnar torna, hvør ein;
    lívskelduvatnið altíð er til;
    :,: lukkulig sálin, ið søkja tað vil! :,:

    Úr eystri og vestri brátt

    Evangeline Booth
    Orð: Amanda Sandbergh
    Lag: Evangeline Booth
    Týtt: Jonhard D. Jacobsen og Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: They come from the easy and west / De kommer från öst och väst

    1. Úr eystri og vestri brátt,
    úr suðri og norðri við,
    tey sessast so mong við Jesusar borð
    og ognast um ævir frið.
    Tey skoða hans yndisbrá
    og mettast við sælu tá,
    syngja fagran takkarsong
    til Jesus, Dýrdarkong.

    Niðurlag: Av havinum koma tey,
    úr kvølfullum gøtum við.
    Av fjalli og hædd, úr dali og lægd
    tey koma – eitt ótalt lið,
    at klæðast í brúðarskreyt,
    sín brúðgóm so vakran sjá,
    hann, ið deyðans veldi breyt
    og vann tey foldum frá.

    2. Har savnast eitt fjølment lið,
    sum loyst er úr heimsins trongd.
    Ei longur er synd, ei longur er neyð,
    og sorgin er útistongd.
    Hitt fyrra er horvið burt,
    nú glitrar alt reint og dýrt.
    Gleðisongur ljómar hátt,
    har er ei suff, ei nátt.

    3. Hygg Himmalsins perlugrind,
    hon víðopin stendur tær,
    og tilgjørt er pláss tær dýrdini í,
    ja, Jesus tær býður har.
    Tey heimfarnu bíða glað
    til fundin hin stóra dag,
    hørpusláttur einglum frá
    teim frelstu fagnar tá.

    Úr dýrdsveipta Himli, frá Faðirs síns hond

    Orð: Halldór Olafsson
    Lag: Dánjal Dánjalsson

    1. Úr dýrdsveipta Himli, frá Faðirs síns hond,
    Jesus, mín Frelsari, steig
    í mannalíki til synddapran dal
    og krossdeyðan fyri meg leið.

    Niðurlag:
    Kann eg annað enn elska hann,
    hann, sum meg elskaði fyrst!
    Loystur úr synd eg friðin fann,
    lívgað er sálin so tyst.

    2. Í undran og ærufrykt siga má eg:
    Hvat var tað, higar hann dró
    at loysa syndara, arman sum meg,
    og tváa meg reinan sum snjó!

    3. Áh, friðleysa sál, er títt vónloysi stórt,
    frelsa hann vil – áh, gev ans –
    hans róp á krossi, so hart – hoyr: Fullgjørt!
    Tak nú móti kærleika hans!

    Um nú Jesus kom í dag

    Orð: Harriet E. Rice Jones
    Lag: J. Howard Entwisle
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Um nú Jesus kom í dag,
    og basúnin hoyrdist nú,
    fann hann teg tá millum síni,
    stendur í hans flokki tú?
    Ert tú reinur við hans blóð,
    kanst tú glaður svara ja?
    Skalt tú frelstur skoða hann,
    um nú Jesus kom í dag?

    Niðurlag:
    Væntar tú Guds Son til frelsu,
    eru samdir hann og tú?
    Ert tú reinur og til reiðar,
    um at Jesus kom júst nú?

    2. Um nú Jesus kom í dag
    eftir síni brúður her,
    eru vit tá øll til reiðar,
    búgvin til ta skjótu ferð?
    Vinur, ert tú frelstur, sig?
    Kanst tú ikki siga tað?
    Áh, tann vanlukka hjá tær,
    um nú Jesus kom í dag!

    3. Skjótt skal Harrin koma nú,
    tíðin vísir tað so klárt,
    orðið, Andin, alt tað vitnar,
    hetta styrkir hopið várt.
    Men tú sál, sum ófrelst er,
    tú kanst ikki vera glað!
    Søk tí frelsu, ger tað nú!
    Jesus koma kann í dag!

    Um Harrin teg kallaði nú í dag

    Orð: Ida Lilliard Reed
    Lag: George Coles Stebbins
    Týtt: Jákup Olsen

    1. Um Harrin teg kallaði nú í dag,
    áh, vinur, at møta sær,
    um eyga títt nú hevði endan sæð,
    hvat dámdi tað møti tær?

    Niðurlag: Áh, hvør er tín framtíð,
    um Harrin teg kallar í dag?
    Sig, ert tú til reiðar,
    ja, vinur mín, sig, ert tú tað?

    2. Um Harrin teg kallaði nú í dag,
    hvat hevði tú svarað tá?
    Sig, kundi tú glaður hans ásjón sæð,
    um nú tú fórt foldum frá?

    3. Um Jesus kom aftur og tók við skund
    tey frelstu har heim í frið,
    sig, komst tú við teimum tá har á fund,
    og vart tú tá tikin við?

    4. Ver ansin, ver ansin, til reiðar ver,
    tí lívið fer skjótt sín veg!
    Og um tú ei frelsuni fagnar her,
    skal dómurin finna teg.