Tú, Gud, sum skapti fyrsta mann

    Orð: Mary Bowly Peters (fyrra ørindi) og Petur William Háberg (seinna ørindi)
    Lag: Philipp Nicolai
    Týtt: Victor Danielsen (fyrra ørindi)

    1. Tú, Gud, sum skapti fyrsta mann
    og leiddi brúður fram til hann
    og beyð teim eitt at vera,
    í náði hygg á hetta stað,
    á hesi bæði, sum í dag
    pakt hvørt við annað gera,
    so tey
    í neyð
    sum í gleði
    á tí vegi,
    tú tey leiðir,
    liva tær til prís og heiður!

    2. Tey ja-orð góvu hjartansglað,
    vælsigna teirra hjúnalag,
    Gud, miskunnsami Faðir!
    Nú varði tey tín verndarhond,
    nú halgi tú tey kærleiksbond,
    so dagar gerast glaðir!
    Í trúgv
    sítt búgv
    lat tey byggja,
    hjá tær tryggja
    dag frá degi!
    Signa tey í sorg og gleði!

    Vár Harri, tú, sum einaferð eitt brúdleyp signaði

    Orð: John Berridge
    Lag 1: William Henry Havergal
    Lag 2: Jens Guttesen
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Vár Harri, tú, sum einaferð
    eitt brúdleyp signaði,
    ver sjálvur tú til staðar her,
    gev frið, vit biðja teg!

    2. Við náði brúður, brúðgóm prýð,
    lat náði lýsa teim,
    at friður hvørja stund og tíð
    má fylla hetta heim!

    3. Og signing ríka lat tey fá,
    hygg á tey, Harri, milt,
    at tey og alt, tey eiga, má
    av lukku verða fylgt!

    4. Við reinum kærleika tey fyll
    og Kristi sinnalag,
    at byrðar hvørt hjá øðrum still
    tey bera dag um dag!

    5. Við hopi, vend mót Himlinum,
    tey ferðast lat við tær,
    inntil tú sæst í skýggjunum,
    og øll vit savnast har!

    Mangan last tú søguna um hin kross

    Orð: Thomas Dennis
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Mangan last tú søguna um hin kross,
    har Jesus deyðan fann;
    har tín skuld varð rindað av blóðinum,
    úr síðuni særdu rann!

    Niðurlag: Mangt hjarta er brostið í stríðnum her,
    mong sorgin kann níva fast!
    Men Jesusar hjarta ta einu ferð
    í tín stað og mín stað brast!

    2. Mangan last tú við um hin tornakrans,
    Hans heilaga høvur bar;
    at Hann bað Sín Guð fyrigeva teim,
    ið negldu Hann fastan har!

    3. Og tú last, Hann frelsti ein ránsmann har,
    sum leið fyri gerning sín.
    Hann hugdi á Jesus í deyðans stund
    og segði bert: Minst til mín!

    4. Ja, tú last, Hann hugdi til Himmals upp
    og rópti: Alt er gjørt!
    Kanst tú siga: Takk, Harri, deyði Tín
    til Lívið meg hevur ført?

    Ljósið skiftandi glitrar á skýggjanna lag

    Orð: Kajfinn Hammer (versini) og Lina Sandell (niðurlagið)
    Týtt: Victor Danielsen (niðurlagið)

    1. Ljósið skiftandi glitrar á skýggjanna lag,
    leikar fagurt um teig og um garð;
    glæman lyftir meg upp mót tí Himmalska Stað,
    og mín Guð kemur sál míni nær.

    Niðurlag: Har er nakað at fá, har er nakað at fá,
    har er nakað hjá børnum at fá;
    í tí Himmalska Stað
    eru øll altíð glað,
    har er nakað hjá børnum at fá!

    2. Gjøgnum døggváta rútin ein sólglæma sær
    frá tí ævigu verð á mítt kinn;
    frá Guðs Trúnu eg hoyri ein ljómandi sang,
    sum eitt svalandi lot til mítt sinn:

    3. Hoyr, hvørt undurfult lag, hvørji undurfull orð,
    eins og ljóð mangra vatna tað er!
    Lambsins sangur frá frelstum við Himmalsins borð
    út um heimin og rúmdina fer:

    4. Hoyr, tú sál, sum í vónloysismyrkri ert stødd,
    fyri framman eitt ljós lýsir tær!
    Hvørt eitt suff, hvørt eitt vónbrot, hvør missur, hvør sorg,
    Harrin Jesus tað fyri teg bar!

    5. Á, tú Himmalska Land handan skýggjanna heim,
    á, eg hómi í Andanum teg!
    Har ei skilnaðarstund meir skal køva tann gleim,
    sum eg fekk, tá eg fann Lívsins Veg.

    Hvør gleði tað er at finna

    Orð og lag: Kirsten D. Hansen
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Hvør gleði tað er at finna,
    tá eina ein gongur her,
    ein bróður- og systurskara,
    sum somu leiðina fer!
    Tað er sum ein svalligur drykkur
    ein tostleittan summardag,
    sum skýggi í sólarhita,
    ein pílagrím lívgar tað!

    2. Tá bankar hjartað, og blóðið
    so heitt gjøgnum æðrar fer!
    Og hvat ið tað er at elska,
    fyrst tá okkum skilligt er!
    Tí her er kærleikin reinur,
    her er eingin órein glóð;
    so heitur og sterkur hann logar,
    og styrkir sinnini móð.

    3. Ei tungan dugir at siga,
    hvat djúpt í sálini býr;
    tó fegin vit vilja tala
    um tað, sum várt hjarta trýr;
    og vera í bøn tilsamans,
    og minna vár Guð á tey,
    sum saman við okkum stríða
    í freisting, í trongd og neyð.

    4. Ei skyldskapur er á foldum,
    ið hvat vit enn nevna hann,
    sum bindir hjarta at hjarta,
    sum sinnini eina kann,
    sum hetta, at eiga tilsamans
    ein Guð og ein Frelsara;
    í somu trúgv verða borin
    og einast um náðina!

    5. Hvat verðin eigur at bjóða
    tí frelsta, er lítið vert!
    Hann veit, hitt høga hjá monnum
    er Guði ein andstygd bert!
    Men lat hann sleppa at savnast
    við teimum, sum elska Guð!
    Tá sannar væl alt hans hjarta,
    hann eigur ein sælan lut!

    6. Og tá hon so er at enda,
    hin troyttandi lívsins ferð;
    tá skulu vit møta øllum,
    sum elskaðu Harran her!
    Har talast ei um at skiljast,
    “farvæl” ei biðja vit tá;
    í ævir vit eru tilsamans
    vár Guði og Frelsara hjá.

    Tú ert góður, á Gud

    Victor Danielsen
    Týtt: Victor Danielsen

    Tú ert góður, á Gud, míni sál ert tú alt,
    eg var deyður, men livi í tær!
    Og tann lívsæla vissa, tú meg hevur valt,
    ger, at eina eg andi í tær.

    Ja, í lívi og songi tí lovi eg tær;
    tú ert alt, bert eitt tól eri eg;
    og tú loysti meg, menti meg, máttur mín varð,
    Gud, eg líti nú eina á teg!

    Fyri tær, góði Gud, hvørva skuggar av breyt,
    Kristus gjørdi meg nýggjan av grund,
    Jesus bjargaði mær, tá eg søkkandi fleyt –
    aldri livdi eg glaðari stund.

    Navn títt kærleiki er, og tú elskar nú meg,
    hetta ger, at mær løtt fellur gongd;
    veikur eg, sterkur tú, og eg heiti á teg,
    tú mær bjargar úr trega og trongd.

    Lýs upp

    Orð: Ina Duley Ogdon
    Lag: Charles Hutchinson Gabriel
    Týtt: Victor Danielsen
    Upprunaheiti: Brighten the corner where you are

    1. Bíða ikki, inntil tú kanst gera okkurt stórt,
    lat ei hugin flúgva langan veg!
    Dagsins smáu skyldur síggjast lat, tú hevur gjørt
    – lýs upp, har Gud tín setti teg.

    Niðurlag: Lýs upp, har Gud tín setti teg,
    lýs upp, har Gud tín setti teg!
    Onkra vilsta sál tú leiða kanst á beinan veg;
    lýs upp, har Gud tín setti teg!

    2. Skýggini tey dimmu kanst tú lætta, gera ljóst;
    lat ei forða tær hitt stóra eg!
    Lætt við glaðum songi okkurt byrðað mannabróst
    lýs upp, har Gud tín setti teg!

    3. Hvørja gávu, tær er givin, kanst tú nýta her,
    vís á Jesus, onnur hjørtu gleð!
    Rætt út veiku hond og sálum lívsins breyðið ber
    – lýs upp, har Gud tín setti teg!

    At royna frelsir ongan

    Orð: Edward G. Taylor
    Lag: George Coles Stebbins
    Týtt: Victor Danielsen
    Upprunaheiti: It is not try, but trust!

    1. At royna frelsir ongan,
    ei hjálp tað veita kann;
    nei, hygg nú bert á Jesus,
    og lít nú bert á hann!
    Tí blóðið, eina blóðið
    til Himmals legði brúgv,
    og orðið, sum ber frelsu,
    er ikki royn, men trúgv!

    Niðurlag: Tað er ei royn, men trúgv!
    Tað er ei royn, men trúgv!
    Bert Jesu verk kann frelsa;
    tað er ei royn, men trúgv!

    2. Tann ísraelsmaður forðum,
    sum ormabitin var,
    ei frelstur varð av nøkrum,
    hann sá og fann hjá sær,
    nei, ormurin, upp hongdur,
    var eina hjálpin har,
    sum Harrin hevði talað –
    ei royn, men trúgv, tað var!

    3. Ja, Jesu verk á krossi
    er nóg nógv enn í dag,
    og gerningar og kenslur,
    tey bøta ei um tað!
    Tak einfalt móti honum,
    og sál tín bjargað er!
    Tí enn eins og í forðum
    ei royn, men trúgv, tað er!

    So sum eg eri, komi eg

    Charlotte ElliottWilliam  Batchelder Bradbury
    Orð: Charlotte Elliott
    Lag: William Batchelder Bradbury
    Týtt: Victor Danielsen

    1. So sum eg eri, komi eg.
    Títt blóð er runnið fyri meg,
    tú býður mær, tí komi eg,
    Guds Lamb, eg komi, komi nú!

    2. So sum eg eri, ei kann eg,
    frá syndum mínum reinsa meg,
    bert blóð títt kann, tí komi eg,
    Guds Lamb, eg komi, komi nú!

    3. So sum eg eri, syndigur,
    ja, fallin, blindur, fátækur,
    at verða reistur, reinsaður,
    Guds Lamb, eg komi, komi nú!

    4. So sum eg eri, náði tín,
    er størri enn øll armóð mín,
    í míni sár tú letur vín,
    Guds Lamb, eg komi, komi nú!