Sum húsfólk títt, Gud

    Orð: Hans‑Olav Mørk og Peter Sandwall
    Lag: Tore Wilhelm Aas
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Som barn i ditt hus

    1. Sum húsfólk títt, Gud,
    eigur hvør og ein sítt pláss,
    har hann kann søkja títt andlit,
    njóta friðin við tín kross.
    Tí savnast vit nú
    í tín stóra faðirfavn.
    Her ljómar frøi og fagnaður,
    sum vit nú fylkjast um títt navn.

    Niðurlag: Tú jú lovar at verða til steðar,
    lutar gleði og sorgir og tregar.
    Gev tú vilja og mót til at liva,
    Harri, sum húsfólk, sum børn.

    2. Sum húsfólk og børn,
    hvør við síni gávu sær,
    við bæði brekum og styrki
    – mitt í øllum ert tú nær.
    Nú savnast vit øll
    til bøn og lovsong um títt borð.
    Og kring um heimin við kærleika
    út vit breiða lívsins orð.

    Niðurlag: Vælsigna alt fólk títt
    og øll vári kæru.
    Og frels henda heimin
    og signa verk títt, Gud!

    Tá ið Ábraham á sinni sendi tænaran avstað

    Orð og lag: Ókendur
    Týtt úr enskum: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Oh, get ready! Evening shadows fall

    1. Tá ið Ábraham á sinni sendi tænaran avstað,
    tí hann visti, at skjótt endað var hans lív.
    Við kamelum sínum lýðin Eliezer fór tann dag
    langa leið at finna Ísaki eitt vív.

    Niðurlag: „Ver til reiðar, sál, ver endurfødd!“
    Hoyrir tú ei Eliezers rødd!
    „Brátt Lambsins stóra brúdleyp byrja skal í gleði, gleim,
    tá á kvøldi ferðafylgið kemur heim!“

    2. Tá ið komið var at kvøldi við ein eysturlendskan brunn,
    Eliezer tók kamelafylgi sítt
    og til Ísak eina brúður – millum eik og tornarunn –
    fann hann, tá Rebekka gav sítt ja-orð blítt.

    3. So tók tænarin Rebekku – prýdd við skart og silvurlín –
    heim til Ábrahams og Ísaks lyftisland.
    Og tey elskaðu hvørt annað – Ísak hana tók til sín,
    og tey eydnusæl har knýttu hjúnaband.

    4. Eins og tænarin hjá Ábrahami, Andin sendur er
    út at finna eina brúður til Guds Son,
    tí í Himli stendur bústaður til brúður hans í gerð,
    allan kærleik hans og dýrd har eigur hon.

    5. Vit frá fedrahúsi fóru, søgdu heiminum farvæl,
    og nú ferðast vit til dýrdarinnar stað.
    Og skjótt brúðgómur og brúður andlit har til andlits sæl
    njóta dýrdina hin ævilanga dag.

    Fullu tár, og nívdi sorgin

    Andraé Crouch
    Orð og lag: Andraé Crouch
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Through it all

    1. Fullu tár, og nívdi sorgin,
    stakk meg ivin: Hvat í morgin?
    – Hvíldi ráðaloysi tungt á mær,
    Gud í øllum lívsins korum
    kom við dýrum troystarorðum
    og gav meiri styrki, størri royndin var.

    Niðurlag: Gjøgnum alt, gjøgnum alt
    eg lærdi at líta á Jesus,
    eg lærdi at líta á Gud!
    Gjøgnum alt, gjøgnum alt
    eg lærdi at líta á hans orð!

    2. Víða um og millum manna,
    mitt í fjøld – eg havi sannað:
    Einsamur og eina tó eg var!
    Men í hesum myrku løtum
    Gud, við sínum lyftum søtum,
    trúgvur vísti, at hann var mær altíð nær!

    3. Eg tær takki fyri royndir,
    Gud, tí skattir finnast loyndir
    sjálvt í sorg, tú sendir á mín veg!
    Tí um tú ei trongdir sendi,
    loysn í kreppum ei eg kendi,
    og hvat tú, áh, Gud, kanst gera fyri meg!

    Eg gekk í dag, har Jesus gekk

    Orð: Daniel S. Twohig
    Lag: Geoffrey O’Hara
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: I walked today where Jesus walked

    1. Eg gekk í dag, har Jesus gekk,
    ta fornu, halgu leið.
    Eg tróð tær gøtur, Jesus tróð
    – í virðing stillan steig.
    Guds friður fylti tún og torg
    og gylti geil og garð.
    Eg gekk í dag, har Jesus gekk,
    og kendi hann so nær.

    2. Eg gekk ígjøgnum Betlehem
    – áh, minnisríka stað.
    Á Galilea-heyggjum har
    hann trein um vøll og vað.
    Áh, Oljufjallið, dýra sjón,
    har sínar lærdi hann!
    Ja, Jordansá so rein, so stríð
    eins og í forðum rann!

    3. Eg bað í dag, har Jesus bað,
    í einsemi, á knæ,
    í kvirru í Getsemane
    – mín sál varð still og glað.
    Við honum styrktur, lið um lið,
    eg krossins gøtu steig.
    Vit fylgdust niðan Golgata, (×3)
    har deyða mín hann leið.
    Eg gekk í dag, har Jesus gekk,
    og kendi hann so nær!

    Mítt himmalheim so fagurt er

    Orð: William Hunter
    Lag: James David Vaughan
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: I feel like traveling on

    1. Mítt himmalheim so fagurt er,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!
    Ei deyði, synd har skaða ger,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!

    Niðurlag: Ja, nú dýrdin stavnhald mítt er!
    Nú dýrdin stavnhald mítt er!
    Mítt himmalheim so fagurt er,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!

    2. So góður Harrin er mót mær,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!
    Inntil eg heimið síggi har,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!

    3. Nú langt á málið ikki er,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!
    Og liðug er mín himmalferð,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!

    Áh, Harri, tá mítt eyga sær

    Orð: Avis B. Christiansen
    Lag: John Willard Peterson
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: How can it be? How can it be?

    1. Áh, Harri, tá mítt eyga sær
    øll megnarundur, framd av tær,
    ta miklu stjørnufjøld á nátt,
    tín guddómsríka skaparmátt
    – at hugsa tá: „Tú elskar meg!“,
    er fyri meg ófatandi!

    Niðurlag: Ófatandi, ófatandi,
    at Gud skal enntá elska meg,
    er ófatandi!

    2. Tá eg við krossin boyggi meg
    og tornakrýndan síggi teg
    og skoði særda likam títt,
    títt blóð úr síðu renna strítt,
    – og veit, tú leið alt fyri meg,
    tá rópi eg: ófatandi!

    3. Ófatandi, ófatandi,
    nei, ei finst slíkur kærleiki!
    Frá hægstu dýrd til djypsta vei
    í guddómskærleika tú steig,
    frá synd og skomm at frelsa meg,
    ófatiligi kærleiki!

    Kærleiki Krists, hátt yvir fatan manna

    Orð: Dorothy Frances Bloomfield Gurney
    Lag: Joseph Barnby
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: O perfect love

    1. Kærleiki Krists, hátt yvir fatan manna,
    Harri, vit eyðmjúkt bøna teg í dag,
    at hesi tvey tín djúpa kærleik sanna
    sum eitt í eydnuríkum hjúnalag.

    2. Fullkomna Lív, ver teirra fulla vissa
    um eyman kærleik, støðufasta trúgv,
    um tol, um vón, so tey ei treystið missa,
    um barnsligt álit, tykist leiðin drúgv.

    3. Gleði teim gev, so gylt gerst enntá sorgin,
    gev teimum frið, sum stillar lívsins stríð.
    Lívsdagin fyll, so hvør ókendur morgin
    fullnøktast tíni kærleikskeldu í.

    Hjartans ynski, kæri frændi

    Jákup Zachariassen
    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Jákup Zachariassen

    1. Hjartans ynski, kæri frændi,
    hjartans bøn mín er til Gud,
    at tú frelstur verða skalt í dag,
    ognast henda sæla lut.

    Niðurlag: Ikki ein, ið lítur á hann,
    skal til skammar verða, nei!
    Tí hvør og ein, ið kallar á hann,
    í allar ævir glatast ei!

    2. Um við munninum tú játtar
    Jesus sum tín Frelsara,
    um í hjartanum tú trýrt á hann,
    eiga skalt tú frelsuna.

    3. Gud er góður, Gud er mentur,
    ja, nóg ríkur fyri teg.
    Tær hann lovar lív og rættvísi,
    kraft at liva fyri seg.

    Ert tú syrgin í dag

    Jákup Zachariassen
    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Jákup Zachariassen

    1. Ert tú syrgin í dag,
    er tín leið so trong?
    Ert tú fallin heilt í fátt,
    tykist leiðin ov trong?
    Hoyr eitt troystarríkt orð,
    – tað úr Skriftini er –:
    Bíðar tú eftir Harranum,
    nýggja kraft hann tær ber!

    2. Lyft tú eygunum upp,
    hygg Guds stjørnufjøld,
    hann við orði máttar síns
    ber tær øld eftir øld!
    Ivast tí ikki tú,
    at hann støðugt teg ber!
    Bíðar tú eftir Harranum,
    nýggja kraft hann tær ber!

    3. Harrin máttmikil er
    – veitst tú ikki av
    hinum troytta, máttleysa
    mikla styrki hann gav?
    Lyft tí veingjunum á,
    eins og ørnin á ferð!
    Bíðar tú eftir Harranum,
    nýggja kraft hann tær ber!

    Út úr hallum Himmalsins

    Orð og lag: John Willard Peterson
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: What grace is this

    1. Út úr hallum Himmalsins
    – gyltum gøtum við –
    Kristus kom
    hátt av dýrdartrom,
    mær at veita lív og frið!

    Niðurlag: Guds náðihav! Áh, aldri fati eg,
    at Kongur konga so djúpt boygdi seg,
    hann, sum í mátti og við guddómsvøld
    út tandi himmal, jørð og stjørnufjøld!
    Áh, djúpa stig! So lágt hann setti seg,
    at spott og angist hann bar fyri meg!
    Hann krossins gøtu steig
    og skemdardeyða leið!
    Guds náðihav!
    Guds náðihav!

    2. Makaleysa náði Guds
    sýnd í Kristi er,
    djypri lind
    enn øll heimsins synd
    nú í streymum flýtur her!

    3. Miklari enn rúmd og høv,
    uttan mark og mál
    náðin er
    falnu syndaverð!
    – Yvirfloymir hvørja sál!

    4. Vard av náði Guds hvørt stig
    lívsins gøtu á!
    Brátt ein dag
    – allar ævir glað –
    vit av náði Jesus sjá!