Deyður við tær, Harri, tú ert nú mín

    Orð: Daniel Webster Whittle
    Lag: May Whittle Moody
    Týtt: Arnfinnur Setberg og Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Moment by moment

    1. Deyður við tær, Harri, tú ert nú mín,
    lívið tú gavst mær, tú kallar meg tín.
    Vend mær mót tær, og mær dýrd tína sýn
    – dag eftir dag, Harri, á meg tú skín!

    Niðurlag: Dag eftir dag, Harri, elskar tú meg,
    dag eftir dag, Harri, lív eigi eg.
    Vend mær mót tær, so tín dýrd lýsir mær
    – dag eftir dag, Harri, ert tú mær nær.

    2. Hótti meg freisting, tú altíð vart nær,
    tyngdu meg byrðar, tú við mær tær bar,
    skar sorgin hjartað, eg troyst fekk og svar
    – dag eftir dag, Harri, vernd vart tú mær.

    3. Hjørtu, sum suffa í trongd og í neyð,
    sorgtyngd, sum knógva um einsligan heyg,
    alt, sum tey sakar, at flýggja tú beyð
    – dag eftir dag, Harri, varði tú tey.

    4. Er nakar veikleiki, tú ikki vann,
    er nøkur sjúka, tú grøða ei kann?
    Í øllum umstøðum vegin tú fann
    – Jesus, mín troyst, hvat so baga enn man.

    Fjøllini tey sterku kunnu vikast

    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Eyðun á Lakjuni

    1. Fjøllini tey sterku kunnu vikast,
    heyggjar flyta seg úr stað.
    Men Guds miskunn aldri frá tær fer,
    øll Skriftin ber jú prógv um tað.

    Niðurlag: Halleluja, halleluja!
    Lyftið er jú bygt á hann!
    Halleluja, halleluja!
    Orðið ei svíkja kann!

    2. Jørð og himmal skulu víst forganga,
    máni, sól ei vera til.
    Men Guds orð og lyfti standa føst,
    tey ævigt einki vika vil.

    3. Tá ið vit nú ríki skulu fáa,
    eitt, sum aldri verður rist,
    vilja vit tí søkja dag um dag
    Guds rættvísi og ríki fyrst.

    Teir negldu Harra mín á træ

    Orð og lag: Charles Austin Miles
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: They nailed my Lord upon a tree

    1. Teir negldu Harra mín á træ,
    har doyggja lótu hann.
    Slíkt kærleiksoffur, aldri tað
    við nakað metast kann!

    Niðurlag: Krossfestur, krossfestur,
    í deyðan gav hann seg,
    varð gjøgnumstungin, pínslaður
    júst fyri teg – og meg!

    2. Til spott hann tornakrýndur varð,
    drakk beiska kalik tín.
    Hann syndabyrði tína bar
    og doyði deyða mín.

    3. „Gud, fyrigev teim,“ rópti hann
    og boygdi høvur sítt.
    Guds Lamb, sum deyðan yvirvann,
    varð syndaoffur mítt!

    4. Hans kærleiksrødd nú kenni eg
    og prísa honum skal,
    tilbiðja hann, sum frelsti meg,
    – mín sál er loyst og sæl!

    Navnið Jesus ber av øllum

    Orð og lag: William J. Gaither
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: What a lovely name

    1. Navnið Jesus ber av øllum,
    undurfult og søtt,
    hjørtuni ger løtt.
    Yndisliga navnið, Jesus,
    tað hitt sama er,
    undurverk tað ger!

    Niðurlag: Yndisliga navnið, navnið Jesus,
    út um rúmd so fjart
    skínur tað so bjart!
    Søtari enn songurin í Himli,
    trygga friðarhavn,
    yndisliga navn!

    2. Kraft er í hans dýra navni,
    til frelsu, frið,
    endurloysing við.
    Hann hin syndasjúka reinsar,
    opnar eygu blind,
    fyrigevur synd!

    3. Skjótt hann savna skal í skýggjum
    úr hvørji tjóð,
    loyst við Lambsins blóð,
    flytur tey inn í gullstaðin,
    tekur tey í favn;
    yndisliga navn!

    Við songarstokkin móður

    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Eyðun á Lakjuni

    1. Við songarstokkin móður
    eitt kvøldið settist eg,
    tá lívsins harði róður
    við ótta fylti meg.
    Men barn og móðir lógu
    – áh, yndisliga sjón –
    so friðfult har og svóvu
    – ein mynd, ið gav mær vón:

    2. Mítt lítla barn har svevur
    sín søta náttarblund,
    og hvílu Gud tí gevur
    í likam, sál og lund.
    Fullnøktað, trygt tað hvílir,
    væl vart við móður lið,
    tað stilt í dreymi smílir
    og nýtur fullan frið!

    3. Meg henda myndin lærdi:
    Eg óttast nýttist ei,
    tí Harrin meg jú vardi,
    hvørt stig mín fótur steig.
    Sum barnið nú eg hvíli
    við Harrans egnu lið,
    mót framtíðini smíli
    og njóti, Gud, tín frið!

    Dýrmæti Frelsari

    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Jákup Zachariassen

    1. Dýrmæti Frelsari,
    Brúðgómur, Loysnari,
    teg vit her tilbiðja, æra í dag,
    syngja tær fagnaðarlag.
    Skapari als tú ert,
    alheimin uppi bert,
    niður til jarðar av Himmalsins trom,
    okkum at frelsa, tú kom.
    Deyðan tú leið,
    upp aftur steig,
    lív okkum fann
    og sigurin vann!

    2. Takk fyri, hvør tú ert,
    takk fyri alt, tú gert,
    takk fyri kærleika, náði og frið,
    frelsu og syndabót við.
    Takk fyri lívsins orð,
    fyri títt ríka borð,
    takk fyri vónina, lyfti og ráð,
    signingar leiðini á.
    Nú brátt ein dag
    henda skal tað:
    Brúðurin sæl,
    hon møta tær skal!

    Mangan her tykist myrkt og kalt

    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Jákup Zachariassen

    1. Mangan her tykist myrkt og kalt,
    tú finnur ongan frið.
    Tú leitar, men ljósið burt er fjalt,
    tær leiðist lívið við.
    Áh, hevði bert onkur uggað meg
    og víst mær rættan veg.

    Niðurlag: Men Jesus, tín vinur, er tó nær,
    hann bíðar eftir tær.
    Hann bankar á tínar hjartadyr,
    og eftir tær hann spyr.
    Hann elskar teg, kom til hann í dag
    áh, svara honum ja,
    svara ei nei, men svara honum ja!

    2. Soleiðis var í farnu tíð,
    eg onga lukku fann.
    Men nú syngur sál mín glað og frí
    um hann, sum lív mítt vann.
    Áh, hevði tú viljað trúð á hann,
    so syngja við tú kann:

    Kom, Andi Guds, sum í mær festi búgv

    Orð: George Croly
    Lag: Frederick C. Atkinson
    Týtt: Arnfinnur Setberg (1. og 2. ørindi) og Zacharias Zachariassen (3. og 4. ørindi)
    Upprunaheiti: Spirit of God, descend upon my heart

    1. Kom, Andi Guds, sum í mær festi búgv,
    heimin burt rek, og styrk tú mína trúgv.
    Alvaldi, virka við hvørt hjartaslag,
    at eg teg elski meiri dag um dag.

    2. Alt tú nú eigi, styrki, sál og skil,
    og um eg søki teg, eg finna vil.
    Teg vil eg elska, Gud og Harri mín,
    hjarta við ljómi fylli krossur tín.

    3. Lær meg at kenna, at tú ert mær hjá,
    so hvørjum fígginda eg sigri á.
    Iva og treiskni flýggja lat frá mær,
    tolnan meg ger, um bøn mín ei fær svar.

    4. Lær meg av sonnum, Gud, at elska teg,
    kærleika tín lat altíð tvinga meg.
    Lat Andans ávøkst fylla lív og sál,
    hjartað tá gerst eitt Andans kærleiksbál.