Stillur fer Jesus ta kvølfullu leið

    Orð og lag: Robert Harkness
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Why should he love me so?

    1. Stillur fer Jesus ta kvølfullu leið,
    hví man hann elska meg?
    Kærleiki ger, at hann eirir seg ei,
    hví man hann elska meg?

    Niðurlag: Hví man hann elska meg?
    Hví man hann elska meg,
    at hann á Golgata ofraði seg,
    lív sítt læt fyri meg!

    2. Negldur til krossin í mín stað varð hann,
    hví man hann elska meg?
    Frelsu og lív hann við blóði mær vann,
    hví man hann elska meg?

    3. Áh, hvørja angist hann toldi hin dag,
    hví man hann elska meg?
    Sál sína tømdi og leið í mín stað,
    hví man hann elska meg?

    Stundum, tá ið trúgv mín svíkur

    Orð og lag: Emely D. Wilson
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: I will pilot thee

    1. Stundum, tá ið trúgv mín svíkur
    yvir lívsins myrka hav,
    eg bert hyggi upp á Jesus,
    sum mær hetta lyfti gav:

    Niðurlag: „Óttast ei, eg eri hjá tær,
    loðsur tín jú eri eg!
    Ræðst ei storm og brotasjógvar,
    her er hond mín – lít á meg!“

    2. Stundum, tá eg troyttur eri
    og ei síggi nakran veg,
    upp til loðs mín eg bert hyggi,
    og tá talar hann við meg:

    3. Tá ið roynd og freisting nívir,
    og meg binda ivans tog,
    gjøgnum stormin kann eg hoyra
    loðs mín stillan tala so:

    4. Tá til Jordans á eg komi,
    deyðans streym eg síggja kann,
    men við áarbakkan Jesus
    aftur stillur tala man:

    Sum húsfólk títt, Gud

    Orð: Hans‑Olav Mørk og Peter Sandwall
    Lag: Tore Wilhelm Aas
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Som barn i ditt hus

    1. Sum húsfólk títt, Gud,
    eigur hvør og ein sítt pláss,
    har hann kann søkja títt andlit,
    njóta friðin við tín kross.
    Tí savnast vit nú
    í tín stóra faðirfavn.
    Her ljómar frøi og fagnaður,
    sum vit nú fylkjast um títt navn.

    Niðurlag: Tú jú lovar at verða til steðar,
    lutar gleði og sorgir og tregar.
    Gev tú vilja og mót til at liva,
    Harri, sum húsfólk, sum børn.

    2. Sum húsfólk og børn,
    hvør við síni gávu sær,
    við bæði brekum og styrki
    – mitt í øllum ert tú nær.
    Nú savnast vit øll
    til bøn og lovsong um títt borð.
    Og kring um heimin við kærleika
    út vit breiða lívsins orð.

    Niðurlag: Vælsigna alt fólk títt
    og øll vári kæru.
    Og frels henda heimin
    og signa verk títt, Gud!

    Tá ið Ábraham á sinni sendi tænaran avstað

    Orð og lag: Ókendur
    Týtt úr enskum: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Oh, get ready! Evening shadows fall

    1. Tá ið Ábraham á sinni sendi tænaran avstað,
    tí hann visti, at skjótt endað var hans lív.
    Við kamelum sínum lýðin Eliezer fór tann dag
    langa leið at finna Ísaki eitt vív.

    Niðurlag: „Ver til reiðar, sál, ver endurfødd!“
    Hoyrir tú ei Eliezers rødd!
    „Brátt Lambsins stóra brúdleyp byrja skal í gleði, gleim,
    tá á kvøldi ferðafylgið kemur heim!“

    2. Tá ið komið var at kvøldi við ein eysturlendskan brunn,
    Eliezer tók kamelafylgi sítt
    og til Ísak eina brúður – millum eik og tornarunn –
    fann hann, tá Rebekka gav sítt ja-orð blítt.

    3. So tók tænarin Rebekku – prýdd við skart og silvurlín –
    heim til Ábrahams og Ísaks lyftisland.
    Og tey elskaðu hvørt annað – Ísak hana tók til sín,
    og tey eydnusæl har knýttu hjúnaband.

    4. Eins og tænarin hjá Ábrahami, Andin sendur er
    út at finna eina brúður til Guds Son,
    tí í Himli stendur bústaður til brúður hans í gerð,
    allan kærleik hans og dýrd har eigur hon.

    5. Vit frá fedrahúsi fóru, søgdu heiminum farvæl,
    og nú ferðast vit til dýrdarinnar stað.
    Og skjótt brúðgómur og brúður andlit har til andlits sæl
    njóta dýrdina hin ævilanga dag.

    Fullu tár, og nívdi sorgin

    Andraé Crouch
    Orð og lag: Andraé Crouch
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Through it all

    1. Fullu tár, og nívdi sorgin,
    stakk meg ivin: Hvat í morgin?
    – Hvíldi ráðaloysi tungt á mær,
    Gud í øllum lívsins korum
    kom við dýrum troystarorðum
    og gav meiri styrki, størri royndin var.

    Niðurlag: Gjøgnum alt, gjøgnum alt
    eg lærdi at líta á Jesus,
    eg lærdi at líta á Gud!
    Gjøgnum alt, gjøgnum alt
    eg lærdi at líta á hans orð!

    2. Víða um og millum manna,
    mitt í fjøld – eg havi sannað:
    Einsamur og eina tó eg var!
    Men í hesum myrku løtum
    Gud, við sínum lyftum søtum,
    trúgvur vísti, at hann var mær altíð nær!

    3. Eg tær takki fyri royndir,
    Gud, tí skattir finnast loyndir
    sjálvt í sorg, tú sendir á mín veg!
    Tí um tú ei trongdir sendi,
    loysn í kreppum ei eg kendi,
    og hvat tú, áh, Gud, kanst gera fyri meg!

    Eg gekk í dag, har Jesus gekk

    Orð: Daniel S. Twohig
    Lag: Geoffrey O’Hara
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: I walked today where Jesus walked

    1. Eg gekk í dag, har Jesus gekk,
    ta fornu, halgu leið.
    Eg tróð tær gøtur, Jesus tróð
    – í virðing stillan steig.
    Guds friður fylti tún og torg
    og gylti geil og garð.
    Eg gekk í dag, har Jesus gekk,
    og kendi hann so nær.

    2. Eg gekk ígjøgnum Betlehem
    – áh, minnisríka stað.
    Á Galilea-heyggjum har
    hann trein um vøll og vað.
    Áh, Oljufjallið, dýra sjón,
    har sínar lærdi hann!
    Ja, Jordansá so rein, so stríð
    eins og í forðum rann!

    3. Eg bað í dag, har Jesus bað,
    í einsemi, á knæ,
    í kvirru í Getsemane
    – mín sál varð still og glað.
    Við honum styrktur, lið um lið,
    eg krossins gøtu steig.
    Vit fylgdust niðan Golgata, (×3)
    har deyða mín hann leið.
    Eg gekk í dag, har Jesus gekk,
    og kendi hann so nær!

    Mítt himmalheim so fagurt er

    Orð: William Hunter
    Lag: James David Vaughan
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: I feel like traveling on

    1. Mítt himmalheim so fagurt er,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!
    Ei deyði, synd har skaða ger,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!

    Niðurlag: Ja, nú dýrdin stavnhald mítt er!
    Nú dýrdin stavnhald mítt er!
    Mítt himmalheim so fagurt er,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!

    2. So góður Harrin er mót mær,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!
    Inntil eg heimið síggi har,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!

    3. Nú langt á málið ikki er,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!
    Og liðug er mín himmalferð,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!

    Áh, Harri, tá mítt eyga sær

    Orð: Avis B. Christiansen
    Lag: John Willard Peterson
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: How can it be? How can it be?

    1. Áh, Harri, tá mítt eyga sær
    øll megnarundur, framd av tær,
    ta miklu stjørnufjøld á nátt,
    tín guddómsríka skaparmátt
    – at hugsa tá: „Tú elskar meg!“,
    er fyri meg ófatandi!

    Niðurlag: Ófatandi, ófatandi,
    at Gud skal enntá elska meg,
    er ófatandi!

    2. Tá eg við krossin boyggi meg
    og tornakrýndan síggi teg
    og skoði særda likam títt,
    títt blóð úr síðu renna strítt,
    – og veit, tú leið alt fyri meg,
    tá rópi eg: ófatandi!

    3. Ófatandi, ófatandi,
    nei, ei finst slíkur kærleiki!
    Frá hægstu dýrd til djypsta vei
    í guddómskærleika tú steig,
    frá synd og skomm at frelsa meg,
    ófatiligi kærleiki!

    Kærleiki Krists, hátt yvir fatan manna

    Orð: Dorothy Frances Bloomfield Gurney
    Lag: Joseph Barnby
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: O perfect love

    1. Kærleiki Krists, hátt yvir fatan manna,
    Harri, vit eyðmjúkt bøna teg í dag,
    at hesi tvey tín djúpa kærleik sanna
    sum eitt í eydnuríkum hjúnalag.

    2. Fullkomna Lív, ver teirra fulla vissa
    um eyman kærleik, støðufasta trúgv,
    um tol, um vón, so tey ei treystið missa,
    um barnsligt álit, tykist leiðin drúgv.

    3. Gleði teim gev, so gylt gerst enntá sorgin,
    gev teimum frið, sum stillar lívsins stríð.
    Lívsdagin fyll, so hvør ókendur morgin
    fullnøktast tíni kærleikskeldu í.

    Hjartans ynski, kæri frændi

    Jákup Zachariassen
    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Jákup Zachariassen

    1. Hjartans ynski, kæri frændi,
    hjartans bøn mín er til Gud,
    at tú frelstur verða skalt í dag,
    ognast henda sæla lut.

    Niðurlag: Ikki ein, ið lítur á hann,
    skal til skammar verða, nei!
    Tí hvør og ein, ið kallar á hann,
    í allar ævir glatast ei!

    2. Um við munninum tú játtar
    Jesus sum tín Frelsara,
    um í hjartanum tú trýrt á hann,
    eiga skalt tú frelsuna.

    3. Gud er góður, Gud er mentur,
    ja, nóg ríkur fyri teg.
    Tær hann lovar lív og rættvísi,
    kraft at liva fyri seg.