Dansidrotning

Orð og lag: Steintór Rasmussen

Í djúpum bláum eygum
hon tendrar lív og vónir,
í nýggjum veitslukjóla
hon út á gólvið fer,
í hesi lítlu stovu
hon dansidrotning er.

Hon dansar løtt á fótum
og fevnir sang og tónar,
sum summarið, ið blómar,
hon vekur mína trá,
sum stjørnuskot á vetri
lýsir hennar brá.

Hon gandar dýrar kenslur,
sum reyðvín tynnir blóðið,
og varliga eg bjóði
meg fram til næsta dans,
hon leggur armin um meg
og teskar, ja tú kanst:

Dansa burtur myrkrið
itl vakran morgunroða
og kynda í mær loga
til ljósan, góðan dag,
so leingi sangur ljómar
til síðsta dansilag.

Tá ið náttin tagnar,
kvirt er her í stovu,
eg fegin hjá tæv sovi
við títt múka hold,
næsta dag vit vakna
sum nýskapt her á fold.

FavoriteLoadingGoym tekstin