Drottin, Guds sonur, sum dustið mítt bar

Petur Jacob Sigvardsen
Orð: Sigurbjörn Einarsson
Lag (2007): Knút Olsen
Týtt: Petur Jacob Sigvardsen
Viðmerking: Týddur í 2006.

1. Drottin, Guds sonur, sum dustið mítt bar,
doyði at lívga mítt søkkandi far,
reis upp av grøv, og tá veitti hann mær
æviga ríkið á himni hjá sær.

2. Kristus, í náði tú komst her til mín,
kveikti tað ljós, sum meg vakti til tín,
orðið títt varð mær ein livandi lind,
ljómaði við mær tín heilaga mynd.

3. Júst sum eg eri, tú játtan gav mær,
eyga títt heilaga tekkir og sær
hjarta mítt mist burtur mið sítt og mál,
vilja mín blindan og dálkaða sál.

4. Tó vilt tú eiga meg, fátæka barn,
– heimleyst og javnmett við skugga og skarn,
sekt mína gloymir, um særdi eg teg,
fríkenn og grøð tú og umskapa meg.

5. Trúgvin mín sær teg, og sólin mær skín,
sál mín tær fagnar og brosar til tín,
vaknar sum blóman, tá veturin fer,
– heiður tær veri, sum lívið oss ber!

6. Frelsari heimsins, mítt hjarta er títt,
hugsan mín, vilji og alt, sum er mítt,
lovi og kunngeri kærleika tín,
kongur vár, bróðir og lívgevi mín.