Dukkuheimið

Orð og lag: Björn Afzelius
Týtt: Steintór Rasmussen

Var tað so, alt skuldi enda
Hetta tað sum lívið beyð
Menniskju sum hava elskað
Bróta niður bæði tvey
Somu hendur sum meg kíndu
Í mær ríva sár so djúp
Somu varrar ið meg kystu
Leypa á og spilla út

Hvussu beiskur kann eg verða
Tað eg segði er jú sagt
Hvussu harður kann eg verða
Hvat ger hjartað mítt so kalt
Hvussu skitið er tað dýpið
Har eg sjálvur fór útav
Og fekk hugsað slíkar tankar
Um hana eg helt so nógv av

Tað er svárt at koma gjøgnum
Við vinunum alt sama ger
Ei eg orki teir at síggja
Tað er ríkiligt sum er

Stundin kemur tá eg hoyri
Tíðin stendur ei í stað
Nýggir møguleikar bíða
Tað var skeivt eg fór avstað
Til mín kemur lívið aftur
So forbrent ja sum tað er
Men í kvøld eg bert kann sanna
Trist og einsom er mín verð

FavoriteLoadingGoym tekstin