Eins og onnur nógv medmenniskju

Orð og lag: Finnur Koba

Eg, eg trúgvi ikki uppá meg
eg havi einki álit á mær sjálvari meir
Eg, eg trúgvi ikki uppá teg
tú ger tað verri enn tað var

eg kenni meg ikki aftur í tí
tú yrkir um meg, eg skilji ei hví
tú gloymir tað góða har heima

og eg kenni meg illa snýtta av tí
tú lovaði at flyta inn í mín bý
men tú endaði heima á Varða.

Eins og onnur nógv medmenniskju
hevur tú eitt serligt pláss í mínum hugaheimi og mínum hjarta
Men beint nú, noyðist tú at vera so.
Noyðist tú at fesjast so.

So, so er tað nú
eg kláraði ikki okkum meir
Eg, eg trúgvi ikki uppá Guð
hann kann aldrin vera eitt svar

Eg trúgvi ikki uppá, at nakað størri enn eg
kann taka syndirnar uppá seg og fara sín veg
tað kanst tú ikki meina.

Men eg trúgvi uppá, at tú hevði møguleikan tá
og tú spilti hann burt, tá flogfarið lætti sær á
og lat meg vera heima – aleina.

Eins og onnur nógv medmenniskju…

Hví tímir tú ongantíð tað sama sum eg
Hví tímir tú ongantíð at gera nakað við meg
liggur bara í songini og svevur
stendur bara í gongini og gremur teg.
Kanst tú ikki vera normal?

FavoriteLoadingGoym tekstin