Føðiland mítt

Orð: Louis Zachariassen
Lag: Sámal Petersen

1. Føðiland mítt!
tú ert fagurt og frítt,
hátt mót himninum tindarnir renna.
Brimið við strond
sum ein hartandi hond
elur kenslur í barmi at brenna.

2. Landið er enn,
sum tá fyrstu ferð menn
mundu vegin til oyggjanna finna.
Brøgdini tá
siga sjónliga frá,
hvussu mikið teir kundu útinna.

3. Sálaðist alt,
gjørdist stirvið og kalt,
meðan burt hvurvu menskir av vali.
Mann eftir mann,
meðan tíðin hon rann,
gjørdist daprari dimmið í dali.

4. Onkuntíð tá
fram úr myrkrinum brá
onkur neisti, ið lív vildi kveikja.
Níðingar brátt
vendu degi til nátt,
fingu feitasta bita at sleikja.

5. Síggja vit enn,
hvussu sárliga menn
hava sligið, so eygað gerst kalið.
Royni teir nú!
Vit í treysti og trú
vilja fram aftur møta á vali.

6. Hamrar og gil,
so sum skorin er til,
eins og fjøllini eru tey somu,
fløtan so fríð
undir grønkandi líð
– tað er landið, ið fedrarnir nomu.

FavoriteLoadingGoym tekstin