Fram, Føroyingar!

Orð: Mikkjal á Ryggi
Lag: Rudolf Bay
Viðmerking: Fyrsta yrking, sum Mikkjal á Ryggi læt almannakunngera – undir dulnevninum “Gunnleygur”.

1. “Fram, frímenn” fram frá londum
og aðrar oyggjar til!
Ei undir Haralds hondum
ein kappi lúta vil.”
So søgdu norðmenn prúðir,
teir vundu segl í rá,
teir settu sínar búðir
her Føroya landi á.

2. Fram, frímenn! enn sum fedrar,
birt brandar upp í bál,
vár, summar, heyst og vetrar
lat ljóða forna mál!
lat gella lúðrar hvøllar,
lat reisast alt, ið lá,
lat fylkjast vítt um vøllir
eitt fagurt lið at sjá!

3. Fram, føroyingur, á tingi!
tak sjálvur róðrið fatt,
og hevur øvut gingið,
tað vendast má til rætt,
og greiðast allar fløkjur.
Í ódnum sum í logn
best fríur maður røkir
og ræður síni ogn.

4. Fram, føroyingur, í viti,
er ljósið enn fulldøkt,
tað brátt skal verða gitið,
at vit tí góvu røkt.
Tað lýsa skal á fløtur,
á fjøll og hav og strond;
tað vísa skal á gøtur
til bjørtu lívsins lond.

5. Fram, føroyingur, í verki,
so harðligt er títt land,
og set tú á tað merkið,
sum altíð sýnast kann.
Lat dyrkast allar dalir,
lat síðkast líð og ong,
lat lívgast kýr og smalur,
so fært tú góðan fong.

6. Fram, føroyingur, um havið,
har rásin ei gerst trong;
eitt lív so frítt og stravið
uppelur raskan drong.
Við róðrarskútum smáum
og stóru glæstriskeið
tú kappast skalt í gávum
við menn frá hvørji leið.

7. Fram, frímansættin reysta!
tín skúta væl er soymd.
Vit vóna ei tað versta,
er norðanmegin goymd.
Er dirvið sterkt sum stálið,
er vit og vilji við,
vit vinna fram á málið
og fremja fedra sið.

8. Fram, frímansættin unga!
ber skjaldarmerkið frítt;
lat bragdartættir runga
um lond og leiðir vítt!
Tá tíðir várar forna,
vár søga veri søgd,
so unglingahjørtu orna
og undra øll vár brøgd!

FavoriteLoadingGoym tekstin