Gamal

Orð: Niclas Johannesen og Petur Háberg Jacobsen
Lag: Petur Háberg Jacobsen

Tak og leið meg til ta tíðarleysu tíð.
Tú var her, vit eydnurík og lukkan hon var blíð.
Nú tú farin er út í stóru verð.
Ung og frí tú spelkin fór um gátt.

Sólin niður fer, eg siti eina her,
tú í minni lítil fitt og ker,
fyri hvørt eitt klokkuslag lívið fer avstað,
nú er tíðin tín, vakri eingil mín.

Minnist aftur á tín eyma barnagrát,
tá stormar skryktu teg úr tíni føgru dreymaverð.
Tók teg inn at mær, ruraði og bar.
Í tryggum favni alt varð aftur gott.

Náttarkvirra er, eg siti eina her,
tú í minni lítil fitt og ker,
fyri hvørt eitt klokkuslag lívið fer avstað,
nú er tíðin tín vakri eingil mín.

Rurandi nú sjálvur gamal siti eg,
kvøldið kastar skuggar yvir heiðar og um tún,
mítt farna gráa hár, farin øll tey ár,
tú vaksin men í ævir dóttir mín.

FavoriteLoadingGoym tekstin