Hóast Hans kærleika

Orð og lag: Blátt Gras

Ein kvinna í neyð – tí hon varð tikin.
Ein syndari, hvørs framtíð var tóm.
Fólk vildu steina, nú kvinnan varð rikin
og tveitt fyri Jesusar dóm.

Jesus Hann svarar: „Tann, sum ei syndar,
fyrstur skal kasta ein stein.”
Tá rýmdu teir allir og eftir stóð kvinnan.
„Eg dømi ei, tú synda ei meir.”

Men hóast Hans Kærleika og umsorgan sá,
So píndi eg kroppin, og kross hongdi á.
Ja, um megin var stór og kraftin var mikil,
so læt Hann sítt lív fyri meg.

Ein maður í neyð – tollari var hann.
Ein syndari, ið stjól til sín sjálvs.
Hann kleiv upp í træ at síggja tann mannin,
sum gekk um og bert gjørdi væl.

Jesus hann sigur „kom niður úr trænum,
eg gista skal hjá tær í nátt.”
Ein umbroyttur maður – Sakeus var glaður,
tí Jesus var komin á gátt.