Hon Sólvá stendur í túni

Orð: Ókendur
Lag: Pauli Hansen
Týtt: Rikard Long
Viðmerking: Upprunalig týsk fólkavísa

1. Hon Sólvá stendur í túni
og lítur út so víða;
man aldri koma biðil mín
um fjall og skarð at biðja mín?
Væna, væna Sólvá!

2. Í grasagarði stígur
av hesti harra Tórir.
Frítt gongur hann í hallir inn,
so prúður undir skarlaksskinn!
Smædna, smædna Sólvá!

3. Ørt súsar summarnáttin
og hagablómur anga.
Væl falla orð við gamlan brunn –
hann kysti hennar reyða munn. –
Sæla, sæla Sólvá.

4. Í garði fýkur leyvið
og heystsins vindar ýla.
Úr túni kemur Sólvá inn,
í huga tung og bleik um kinn.
Syrgna, syrgna Sólvá.

5. Hvølt dunar veitslurómur
í fjarum, stórum staði.
Seint dansast har á halgu nátt;
á odda kvøður Tórir hátt. –
Neyðar, neyðar Sólvá.

FavoriteLoadingGoym tekstin