Hoyr tú hjartans bøn nú mína

Orð: Valdimar Briem
Týtt: Petur Jacob Sigvardsen
Viðmerking: Týddur í juli 2002.

Hoyr tú hjartans bøn nú mína,
kæri himnafaðir mín,
vóni bert á miskunn tína,
burturfarni sonur tín.

Vilstur burt av vegi tínum,
oyddi ogn og spilti meg,
gekk bert eftir girndum mínum,
Gud, eg gloymdi mangan teg.

Nú vil eg tó aftur snúgva,
kæri faðir, heim til tín,
gævi, eg kann aftur búgva
ævigt hjá tær, frelsa mín.

Fullvæl veit eg, at eg átti
pláss í faðirhúsi mær,
at sum barn eg búgva mátti,
besti faðir mín, hjá tær.

Faðir, faðir, Gud mín góður,
kann eg verða sátt við teg?
O, sum tú ert tolinmóður,
tú í sátt vil taka meg.

Tú í føvning tín meg fevndi,
gavst mær fingurgullið nýtt,
og sum sonin tín meg nevndi,
fyrigavst mær misbrot mítt.

Trúareygu á teg stara,
miskunnsami faðir mín,
hjartans bøn er hoyrd og svarað,
afturfunnin sonur tín.

FavoriteLoadingGoym tekstin