Í barnagarði ynski eg

Orð: Hjørdis Johansen og Carl Jóhan Jensen

Í barnagarði ynski eg
at sleppa at ganga beinaveg.
Men har er ikki pláss fyri mær,
so eg kann ikki fylgjast við tær.

Eg má bara vera heima,
spæla úti heilt aleina.
»Tekna bilar, tekna dukkur,
á pappír sum mamma hevur keypt«.

Tú ert altíð kát og glað,
hvønn morgun tá tú fert avstað,
loypur avstað við nógvari ferð,
í barnagarði so stuttligt er.

Um gøtur og geilar strúki eg.
Øll siga eg geri bert fortreð.
Men hví er tað ongin, sum hugsar um meg,
men bara um bilar og stóran veg?

Hví er tað eingin sum hugsar um meg,
men bara um bilar og stóran veg?
Vit búgva so illa, ahva vánalig kor,
og mammusa nervar fara í sor!

Í túninum hjá okkum her,
lítli beiggi bundin er!
Nógvir bilar her er so trongt,
og mamma hevur hurðina stongt!

Mammu og pápa eg tosi ei við,
um kvøldið vilja tey hava frið.
Knarrut tey eru – og skelda afturat!
lesa bløð og bøkur, og eg veit ikki hvat!

FavoriteLoadingGoym tekstin