Í skúri

Anfinn Nielsen
Orð og lag: Annfinn Nielsen

Eg standi her so kaldur og stúri
og hyggi í ein fúlan fløkjustap,
í einum skitnum og køldum egningarskúri.
Jú, við línu kempa vit ein harðan kamp.

Sárhentur og blóðið úr fingrum rennur,
har stendur man og pressar allan dag,
ímeðan agnaskræpan í fingrarnar brennur,
og so í handskar, men hvat hjálpir tað.

So kemur man so dundrandi í fatið
og stendur so har sum eitt reyvarhol,
og hevur bert hug at skíta á heila fratið,
men, hetta gongur yvir alt mítt tol.

Ja, gev mær fatur í tann mann,
hann sum upp á húkin fram,
so skal eg so buka hann,
at hann aldri gloyma tað kann.

Tí mangur maður hevur bannað,
tað má ein og hvør ásanna,
yvir henda lorta húk.
Krøk hann í ein skiparabúk!

So nú fari eg at prøva nakað annað
enn hetta lorta lívið her umborð.
Og tonkja uppá, tá tú fert at standa og banna,
tá fert tú nokk at siga hesi orð:

Ja, gev mær fatur í tann mann,
hann sum upp á húkin fram,
so skal eg so buka hann,
at hann aldri gloyma tað kann.

FavoriteLoadingGoym tekstin