Kavaparadís

Orð og lag: Steintór Rasmussen

Kavin liggur hvítur nú, sum ein dýna mjúk.
Børn og vaksin – eg og tú – øll so spælisjúk.
Reyðir kinnar, róp og gníst, á sletum og á skíð.
Vit hava øll ein kavavin – og spæla úti frí.

Er hált og ringt hjá bilum nú – á vegnum kavafjøll,
vit hava tíð at ganga nú, tað hava næstan øll,
og tá ið kuldin bítur, kom inn til heitan munn,
so aftur út at spæla øll – glað í kavanum.

Kavahús og kavabløk, kom út, kom út og síggj!
Tað flykrar og so stuttligt er at spæla kavakríggj.
Vit hava gjørt ein kavamann við spaka og við pøs,
sum hevur kular sólbrillur á síni køldu nøs.

At vakna eftir kavanátt, tá alt er bara snjó,
fór dagurin í hvítt og blátt, fór eg í klæði góð.
Føroyar er eitt paradís, í kava fínt og reint,
tá spæla vit og eta ís – til tað er myrkt og seint.

FavoriteLoadingGoym tekstin