Lognbrá

Annika LávíkKim Hansen
Orð: Annika Lávík
Lag: Kim Hansen

Kenslur mínar brenna
við sakninum í tær gekk ljósið út
Eitt kaldligt tám er tað einasta
ið rennur mær í hug
at eg ein fuglur var, sum hevði mist sín song

Eg hómi minnir frá tí farna
men rødd tín ljóðar enn í mær
Og tú vart sólstrála mín
eitt brosi snýð tá eg var stúrandi

Og tú kanst fjala út yvir
men hon er altíð har
So leingi sum tú livir
men tú lærir tíðin lekir sár
Eins og trø seint á heysti so ber
um vári festa aftur bløð

Minnið um teg mól í mær
sum malargrót skræddi fyri sær
So við og við sum tíðin rann
mól gróti runt og rundaði so av
tók eitt annað skap

Men tíðin tekur tørni
alt søkir sína slóð
So satt sum trøð missa tey bløð sum skrýddi tey
so standa tey í kuldanum so ber

Og tú kanst fjala út yvir
men hon er altíð har
So leingi sum tú livir
men tú lærir tíðin hylur sár
Eins og trø seint á heysti so ber
um vári festa aftur bløð

FavoriteLoadingGoym tekstin