Meg Kristus kallað hevur

Petur Jacob Sigvardsen
Orð: Helgi Hálfdánarson
Lag (2007): Knút Olsen
Týtt: Petur Jacob Sigvardsen
Viðmerking: Týddur í 2006.

Meg Kristus kallað hevur
í kirkju sína inn,
og har hann alt mær gevur,
ið styrkir sál og sinn.
Og signing har hann býður mær,
sum hægri er og betri
enn alt á fold, tú fær.

Hann baðið læt hitt besta
mær búgvið standa har,
at signing ei skal resta,
tá lítið barn eg var.
Har opnað var tann arvaskrá,
mær himnasælu veitir,
um hann eg trúgvi á.

Har sál mín finnur føði
vi halga altarborð,
tað lættir sálarmøði
títt sæla lívsins orð.
At brósti hans eg helli meg,
ið tolin syndir mínar
og revsing tók á seg.

Hann letur mær har lýsa
tað ljósið bjart, ið má
hin besta veg mær vísa
og heljargøtum frá.
Tað ljósið blítt hans orðið er,
sum uggar best í sorgum,
– tað orð av øllum ber.

Tøkk veri tær, mín Harri,
sum tína náð við meg
lætst aldri, aldri tvørra
mín allan lívsins veg.
O, lat meg halda henni fast
og við teg, Kristus kæri,
um ævir sameinast.