Megineinkjan kvøður

Janus Djurhuus
Orð: Janus Djurhuus
Lag: Jógvan Waagstein

1. Túsund røddir kvøða,
flamma hevndarljóð,
dag sum nátt tey bløða,
einki er at grøða
sár, ið lagnan sló.

2. Síggi eg í dreymum
høvuðleysan mann,
rok frá vestfalsstreymum
leikar loyst úr teymum,
hvast um lendar brann.

3. Kaldur kenst tín krossur,
Signmund Brestisson!
skikkjan: áarfossur,
brandur: brotin krossur,
tá gerst tøgn í lon.

4. Tøgn sum tá á sinni
einsamøll eg sat
millum fjalla inni
– við bergtiknum minni –
og í loyndum græt.

5. Hitnaði mín grátur
tá í ódnar ást –
nú er skuggalátur
– tínar tungu gátur, –
Torkil Turrafrost!

6. Faðir, okkum javnar
nornan skepnur spann –
týndust drekastavnar,
tyrptust svangir ravnar,
sál mín skalv og brann.

7. Eitt er ljóð mær kærast,
brandar syngja hátt,
stórt skal kappa svarast,
Sigmundur skal jarðast,
fáa frið á nátt…

8. Túsund røddir kvøða:
brátt er hevndarstund!
Meðan sárin’ bløða,
klekir ørnabøga
svørð til svangan fund.

FavoriteLoadingGoym tekstin