Meistarans hond

Victor Danielsen
Orð: Myra Brooks Welch
Lag: M.C. Restorff
Týtt úr enskum: Victor Danielsen

Ei tykist fiólin verd eitt boð
so støvut og ljót hon er –
aktiónshaldarin bert talaði so:
“Ein gomul fiól er her!”
Hann helt hana upp: Eitt boð upp á meg!”
Hann smíltist: “Hvør býður nú?
Ein króna – tvær krónur – teim dámar ei teg,
tvær krónur bert verd ert tú.”

“Tvær krónur, fyrstu ferð – eingin meir?
Tvær krónur aðru ferð!”
Tá ein gráhærdur maður – hann sóu ei teir –
kom fram og bað lata seg fá
ta gomlu fiólina – hann hana fekk
og stemmaði streingirnar væl
og spældi eitt lag, sum til hjørtuni gekk
sum einglasongur og spæl.

Nú tagnaði spælið, og við eini rødd,
sum pipraði rørd og lág,
aktiónshaldarin lyfti boygda høvd
og segði: “Hvat boð skal eg fá?
Túsund er boðið, og hvør sigur tvey?
Tvey túsund – hvør ger tað til trý?
Trý túsund og fýra, fimm, seks og sjey!”
Og so fall tá hamarin í.

“Hurrá!” rópar fólkið, men onkur spyr her:
“Fyrr hon fyri tvær krónur gekk,
hví bleiv hon so dýr nú?” og svarið er:
“Tí Meistarans hond hana fekk.”
– Og soleiðis syndin við mongum fer,
so út sum eitt vrak hann sær,
til spott fyri tankaleys menniskju er,
sum hin dagin fiólin var.

Ein máltíð av mati,
eitt glas, eitt spæl,
og gøtan kemur á hall –
so fjakka sálirnar uttan tal,
og hamarin nærum fall!
Men Meistarin kemur, og verðin kann
ei fata, hvat hent nú er –
hon spyr: “Hvat broytti so henda mann?”
Jú! Meistarans hond tað ger!

FavoriteLoadingGoym tekstin