Mítt høvur, Gud, eg nígi

Petur Jacob Sigvardsen
Orð: Valdimar Briem
Týtt: Petur Jacob Sigvardsen
Viðmerking: Týddur í 1994.

1. Mítt høvur, Gud, eg nígi,
til ásjón tína stígi
sum barn í bøn til tín.
Lat heim ei skart mær granda,
men gev mær bønaranda
og hjartans suff tú hoyri mín.

2. Eg biði, faðir blíði,
um hjálp í lívsins stríði
í Jesu navni nú.
Tú hoyrir bønir allar,
tá barn títt á teg kallar
í Jesu navni, Jesu trú.

3. Og tó eg einki átti,
gev ei, eg møðast mátti
sum best at biðið teg.
Tú tíma veitst og tíðir,
eg troysti á: umsíðir
tú bønhoyrir og signar meg.

4. Og tó eg einki átti,
gev ei, eg kvartað mátti
og gramt meg fyri tær.
Eg veit, tú vilt tað besta
og víst ei letur resta
alt tað, tú sært man gagna mær.

5. Og tó eg einki átti,
gev ei, eg hugsað mátti:
“Mín bøn ei loysir seg”.
Um eg enn einki fái,
eg hjartaliga trái
tó mest at verða eitt við teg.

6. Tann Andans andadráttur
er óslítandi táttur
ímillum meg og teg.
Tá barnsligt hjartað biður,
tín signing streymar niður
og bindur saman teg og meg.