Her møtast allir vegir

Orð: Nikolaj Frederik Severin Grundtvig
Týtt: Jákup Dahl

1. Her møtast allir vegir
brátt gravarbakka á;
her reiðast síðstu beðir
í myrku skuggavrá;
her følna gleðiblómur,
her hvørvur dýrd á fold,
her tagnar heimsins rómur,
her alt fer undir mold.

2. Men ein á dópsstund hevur
oss tikið í sín favn,
hann okkum lívsvón gevur,
um grøv er fyri stavn;
tað er tann Jesus góði,
sum her á deyða vann
og út úr sorg og móði
til himna vegin fann.

3. Ei moldin meira hylur
enn foldardustið tað,
sum andin frá sær skilur,
hann fer á hægri stað.
Um stund skal dustið liggja
her undir grønum flag,
Guðs hond skal upp tað byggja
ein sælan páskadag.

4. Tí starið ikki, eygu,
í gravarmyrkur svart,
brátt lýsir tað av degi,
og ljós upp rennur bjart!
Tí prísið, tungur allar,
hin dýra drottin, Krist,
sum beinir vegir allar
til himna dýrdarvist!

FavoriteLoadingGoym tekstin