Nú firnast sól á síni ferð

Orð: Olivar á Ryggi
Lag: Sámal Petersen

1. Nú firnast sól á síni ferð,
hon fjalir andlit blítt,
og vetrarbúnað foldin ber,
ið fyrr stóð summarskrýdd.

2. Nú tegir bergsins stolta rødd,
og stirðnað er hvørt strá,
hin fagra lindin burturmødd,
um sjóvarmálan lá.

3. Hvar flókin niður homrum hekk,
og lognin leikti blíð,
nú valdið yvir øllum fekk
hin stranga vetrartíð.

4. Nú blómubrosið stirðnað er
av deyðans køldu hond,
og trívist bert hitt kalda gler,
ið tekir fjallarond.

5. Men lív skal aftur landi ná,
tá viknar vetrarvald,
og reisast alt, ið lívleyst lá,
og spreingja deyðans vald.

FavoriteLoadingGoym tekstin