Nú sólin aftan fyri fjall

Elias Blix
Orð: Elias Blix
Lag: Hardenack Otto Conrad Zinck
Týtt: Simon Michael Zachariasen

1. Nú sólin aftan fyri fjall
sítt ljósa andlit goymir,
og myrkrið yvir heimin fall,
og jarðarríkið droymir.
Send tína náði, Guð, til mín,
so friður tín
inn í mítt hjarta stroymir.

2. Kom, Jesus, inn og hjá mær ver,
nú tað at kvøldi stundar,
og lat tín eingil standa her,
tá trygt mítt eyga blundar;
og varðveit væl vár’ hvíldarstað,
vek okkum glað
á morgni tær til fundar.

3. Gev frið í hjarta, sál og sinn,
nú lívið um meg tagnar,
og á ta síðstu stund meg minn,
tá ikki meir tað dagnar,
tá sólin næsta morgun sær
um fjallaskarð,
men mær hon einki gagnar.

4. So ferðist eg, mítt arma støv,
í ódn mót streymi stríða;
hvørt spor ber móti míni grøv,
eg her á foldum stígi.
Eg beri Ádams hold í mær,
o, Harri kær!
eg náði tínar bíði.

5. Eg gevi meg í Jesu hond,
eg ikki ráð skal sakna,
hann førir meg til lívsins lond,
hvar allir stormar tagna.
Um vit í moldum eru huld –
for Kristi skuld
vit lívsins morgun vakna.

FavoriteLoadingGoym tekstin