O, botnleysa Frelsa, o, kærleikans hav

Orð: William Booth
Týtt: Ókendur

1. O, botnleysa Frelsa, o, kærleikans hav,
o, náði djúp, Kristus av Himlinum gav!
Við boðum um bjarging hon finnur sær veg
um verðina alla, – kom, floym yvir meg!

2. Mín synd var so stór, míni misbrot so svár,
og nyttuleys eru øll angursins tár.
O, Flóð, eins og purpur, mín sál nú sær teg,
tú eina kanst reinsa, – kom, floym yvir meg!

3. Mítt hjarta er friðleyst, mín lyst heftist ei,
tað fjøtrar mær sálina, villir av leið.
Bert loystur í Flóðini verða kann eg,
um einaferð Hon hevði floymt yvir meg!

4. Nú royndur av freisting, nú píndur av frykt,
nú mótleysur – lív mítt er ongantíð trygt.
Eg veit, alt tað hvarv, sum nú mær skaða ger,
um Flóðin hin reina fekk floymt yvir meg!

5. O, náðihav mikla, hvør mangan eg stóð,
við langtan dygst við hesa dýrmettu Flóð.
Nú aftur tey reinsandi vøtn síggi eg,
eg fari ei, fyrr enn tey floyma um meg!

6. Hygg, Flóðin hon veksur, hon fram at mær fann!
Eg hoyri Ein rópa: “Eg frelsa teg kann!”
Mín trúgv hátt seg hevjar og loystur nú eg
meg tveiti í vatnið – tað floymir yvir meg!

7. Og nú, halleluja, mítt framtíðarskeið
skal ofrast við gleði á Hansara leið,
sum sjálvkravdur bløddi og ofraði Seg,
o, botnleysa Frelsa fyri teg, fyri meg!

FavoriteLoadingGoym tekstin