Óvitin

Eg minnist tá eg sannleikan lærdi at kenna
Sumt var stuttligt og fekk meg at flenna
Men annað var hugtungt og fekk tankar at renna

Ein morgun tá eg hevði etið mær ein bita
Bað mamma meg koma í køkin at sita
So har fekk eg meir um heimin at vita

Sum smábarn visti eg ei nógv um hesa verð
Og nú veit eg meir um tað sum er
Og skal vera glaður fyri at vera her.

FavoriteLoadingGoym tekstin