Parkestonskvæði

Orð: Poul F. Joensen
Lag: La Marseillaise (fraklendski tjóðsangurin)
Viðmerking: Vígdur øllum klakksvíkarkappum.

1. Hoyrið lúðraljóð duna í fjøllum!
Danaveldið í bardaga fer;
Kristjan kongur við flatlendskum liði
hevndarbrand móti landsmonnum ber:
blóðhundar, herskip, kanónir og knøttar
skulu seta alt Klakksvík í brand,
herseta fría Føroyaland,
fyri fót fella menn, børn og kvinnur.

Niðurlag: Fram Klakksvíks valdralið,
sýn dønum kappasið:
ber merkið hátt og frælsisbrand
og verji Føroyaland!

2. Trinnir læknar, sum halda seg eiga
Føroya fólk, hava birt hendan brand,
landsins stýri á bláman teir drógu, –
neyðarróp hoyrdust víða um land.
Tey hava danir í óføri lokkað,
og við undrandi virðing øll verð
sær, Klakksvíksbygd albrynjað fer
danaveldi at møta á vali.

3. Tað er minni um læknar vit stríða
enn um Føroya fólks frælsi í dag,
móti kúgandi harðræðisveldi –
allur heimurin vita skal tað –
og mót tí sleikjandi matmaðkaranni,
hetta blóðiglaslag, sum her býr,
og sum sín gud á útlendskt trýr,
háðar føðiland, merkið og málið.

4. Fjórðingsøld vit í Grønlandi stóðu
fyri lívið – mót dønum í stríð –
eltir, skotnir sum villastu vargar,
Dimma skammrósti dønum ta tíð.
Nú eggjar dimski turkurin aftur
klakksvíkskappar at leggja í jarn,
ei eira gomul, moyggj sum barn –
til eitt nýtt stokholmskt blóðbað í Føroyum.

5. Menn, í ódnum og orrustan herdir,
eru fosturlands verja og trygd.
Betur danir mót Hitler seg royndu
enn at herja á føroyska bygd.
Torskablóð hevur, ei føroyingur er hann,
sum, tá bróðir hans neyðstaddur er,
ei fúsur við í stríðið fer
til at reka heim blóðhundaliðið.

6. Setið hart móti hørðum, nú ránsmenn
Klakksvíksbygd vilja seta í brand,
beita, hundtaka frímenn og kvinnur,
leggja djarvastu kappar í band.
Latið tað frættast um heimin so víða,
um teir herja við eld og við svørð,
skal blóð fyrr farga Føroya jørð,
enn at fríbornir føroyingar dvína.

7. Hundaliðið, tað ei tordi herja
á albrynjaðar Klakksvíkarmenn.
Eins og Akrabergsbóndansa minnið
gjøgnum sjey øldir blaðungt er enn,
skal, meðan mannkyn er á hesum klettum,
Føroya søga um mannsevnisgerð
boð bera vítt um hildarferð
og teir garpar, ið Føroyaland vardu.

FavoriteLoadingGoym tekstin