Sanganna veingir

Orð og lag: M.C. Restorff

Sanganna fyrstu tónafræ
bera blómur enn í dag,
og sangur, sum gloppar hjartadyr,
kenslu tær ber um góðan byr;
markleysu tónarøð til hugaløg flóta frítt.

Børn kenna hvíld á kvøldarstund,
tá onkur syngur tey í blund,
og hoyrist á morgni eitt fagnaðarlag,
gleðin er tað um ein nýggjan dag,
tøkkir til Skaparan framala jú tónaflóð!

Sanganna veingir fevna blítt
um alla verøld vítt.
Sangur vitjar hjartnanna vrá’
og sigur frá vár dúpu trá.

Takuarput uummatit inunnut assaningaartuusutit
Qaqugumorsuaq ilinnut qinnutikka tusartuaannassagiitit
Qqilivunga ilukkut tarnikkut naalakkap najormanga
Nuannaralunga asallunga qamuuna ikiussammanga
Ggutiga qujanaq tamanut

Føroyskað grønlendskt rapp:
Hjartalag títt fyri mannabørnum er prógvað,
og kærleika tín til okkara hevur tú ikki krógvað.
Áh, bønir mínar verða áhaldandi hoyrdar av tær.
Lundin gerst løtt innan í mær, tí Harrin er nær.
At hugsa sær: Hin alvandandi hevur tokka til mín
og elskar meg; og Hann lívgar sál mína!
Gud mín, eg takki tær fyri alt

Sangur bindur saman fólk
uttan mun til ætt og bólk,
og funnust vit mong í stórari hløl,
í sangi eitt vit gjørdust øll –
takklæti mikið vert av samhuganum var merkt.

FavoriteLoadingGoym tekstin