Sólin er gull

Orð: Hans Andrias Djurhuus
Lag: Jógvan á Lakjuni

Sólin er gull, og hon gyllir hvønn teig,
lít móti henni, so villist tú ei.

Hon ber tær sælu og signing í sinn,
lat hana sleppa í hjarta títt inn.

Sólin, hon vermir teg, gevur tær mátt,
eigur tú hana, er onga tíð nátt.

Sólin, á, sólin, nú roðar hon fjøll,
vekur upp blómur og kyknini øll.

Fevnir tey, kyssir tey, undurverk ger,
vekur úr dvala alt lívið, ið er.

Vend tær mót sólini – sólin teg ól,
barn mítt, tú andar og mennist í sól.

FavoriteLoadingGoym tekstin