Sólin er so reyð mamma

Orð og lag: Lars Lilholt Kristensen
Týtt: Hjørdis Johansen
Upprunaheiti: Solen er så rød mor

Sólin er so reyð mamma, tað er longu blivið seint,
eg havi keypt títt vikublað, og roynt at gera reint.
Kom skunda tær – kom heim og ver hjá mær!
Eg havi gjørt ein drekkamunn, so tú kanst hugna tær.

Hví ert tú so rukkut mamma? Hví er hondin reyð og hørð?
Hon á myndini í blaðnum – hennar húð er mjúk sum smør,
hennar hár tað skínur – og so brún hon er,
trýrt tú, dóttir hennara er líka stór sum eg?

Sólin setur, arbeiðsdagur liðin er,
í skundi heim tú fer,
og deyðatroytt tú ert í sinn og skinn –
og tørnar inn.

Tú ert altíð einsamøll, men har tú arbeiðir eru nógv,
trýrt tú onkur teirra kemur her at vitja teg?
Nú er leygarkvøld – skalt tú út?
Eg vil so gjarna við, men veit at tað ber ikki til.

Sólin setur…

Hví liggur tú so still, mamma? Hví ert tú altíð troytt?
Og eg hoyrdi at tú tosaði við onkran her í nátt,
hvør var tað? – Mamma, vakna nú – ver blíð!
Eg vil so gjarna tosa við teg, tá tú hevur tíð.

FavoriteLoadingGoym tekstin