Sum snarljós bjart í eystri skín

Petur Jacob Sigvardsen
Orð: Valdimar Brim
Lag (2007): Knút Olsen
Týtt: Petur Jacob Sigvardsen
Viðmerking: Týddur í 2003.

Sum snarljós bjart í eystri skín
og alt til vesturstranda,
so verður, Kristus, koma tín
við mátti alvalds Anda.
Tá tegir deyðmerkt tjóð,
tá dynja lúðraljóð,
tá háreist falla fjøll,
tá farast ríki øll,
bert títt man eftir standa.

Tú komst ei fyrr sum snarljós hørð,
men eins og ljósið blíða,
og yvir myrka, oydda jørð
skein undurstjørnan fríða.
Hon upp í eystri rann,
sum eldur skært hon brann;
men vestur blítt hon leið
sum ljós um náttarskeið,
og birtu bar so víða.

Men, o, vit blindu, ørmu menn,
tess gætur ei vit góvu,
tó sannleiks ljósið skínur enn,
vit ljóma tess ei sóu,
tí vonda níðingslið
og myrkurs púki við
tað huldi Gud á fold,
hann síni børn av mold
gav himnahvíld ta góðu.

Um kaldur eg enn fór í mold,
er hugur mans tó glaður,
eg veit upp rísur aftur hold,
og aftur kemur dagur.
Eg hoyri lúðrabrest
og Jesu miklu reyst,
o, sí, í eystri hátt,
sum snarljós kemur brátt
mín frelsari so fagur.

FavoriteLoadingGoym tekstin