Summarminnir VIII

Hans Andrias Djurhuus
Orð: Hans Andrias Djurhuus
Lag: Gunnar Mikkelsen

1. Enn minnist meg tey høgu fjøll
á summarstund,
so grøn og føgur vóru øll,
meg minnist hól og vakran vøll
og stálblátt sund.
Í lofti róku sólský gylt,
og summarlýkkan mynti milt
ta grønu grund.

2. Í fjøru hoyrdist fuglaljóð
og áarmál –
og út og inn seg aldan dró;
tað væna lagið djúpt seg gróv
í míni sál.
Eg hoyrdi tað, eg hoyri enn
hitt reysta lag um havsins menn
og vitans bál.

3. Meg minnist fleyr og mjørkalín
um djúpu gjógv,
har kópur svam til hvølpin sín,
eg róði lítla bátin mín
um slættan sjógv.
Og hjartað var so ungt og frítt,
hvørt taravaksið sker var mítt.
Eg átti nógv.

4. Meg minnist, og eg síggi alt
sum á tí stund;
ei minsta vet er burtur fjalt.
Nú fýkur snjógvur, blæsur kalt
um stálblátt sund.
Nú leikar ódn við havsins sand,
og horvið er mítt summarland
av heimsins grund.

FavoriteLoadingGoym tekstin