Summarnáttin blíða

Jóannes Patursson
Orð: Jóannes Patursson
Lag: Fólkalag úr Gotlandi

1. Summarnáttin blíða er um grønar
líðir løgst, rurar alt í blund,
áani loyvst ei frið at sova, hon má leika enn,
streymar hvørja stund,
dunandi hon fossar nátt sum ljósan dag,
útløgd má hon renna, skunda sær avstað,
aldri frið, aldri frið hon fær,
syrgjandi áin skvøtt á klettar slær.

2. Elvur elur blómurnar um áarbakka mín,
víða gjøgnum dal.
Sprengir gjøgnum fjøll við lyst og ruddar
gøtu sær gjøgnum elvarsal,
brýtur berg og ger sær slóð at renna frítt,
fossar gjøgnum fjallaskarð og streymar strítt,
hoyrir tú, hvat hann kvøður her:
aldri hann møddist enn á síni ferð.

3. Men um hann varð troyttur av tí longu,
tungu leið og ei meira rann,
følnaði hvør blóma fríð, í lundini hvørt leyv,
ei eitt strá eg fann,
sum tá kundi klæða mína heimahøll;
horvið var frá mær alt vakurt millum fjøll,
rósan fríð og hin blanka bjørk;
syrgiligt var tá her í oyðimørk.

FavoriteLoadingGoym tekstin