Sundið

Martin Joensen
Orð og lag: Martin Joensen

Brýrnar nú brendar
og burtur
hvør sínu megin
vit starandi standa
sundið er nívandi
breitt

vápnini fallin
til jarðar
við bløðandi sárum
og tigandi hjarta
spyrji eg onkran hvør
vann

hvat var tað ið hendi
nær byrjaði endin
nær køvdu vit logan
so kuldin tók yvir
sig mær
hvør snýtti hvønn

stilt er í stovu
bert minnir
um misnýttar løtur
og ótráddar gøtur
sundið er nívandi
breitt

FavoriteLoadingGoym tekstin