Sunnangul mjúkt fer um grasmettan haga

Orð: Sverre Patursson
Lag: Sámal Petersen
Viðmerking: Yrktur í 1902.

1. Sunnangul mjúkt fer um grasmettan haga,
fjalltindar bjartir úr dúnhami kaga.
Signaða summar um sjógv og um dal,
kærasta sólin, ið fløvar so væl!

2. Neyt goymdi Guðrun í dalinum feita,
silkibleytt gras, hvar hon mundi seg tveita,
droymdi sær eydnu og sælu í sinn’,
hugurin reikaði støðugt um Finn.

3. Loynisamt bríksl tónar fram millum fjalla;
klárvakin Guðrun sítt høvur man halla,
blóðið tað hitnar og roðar á kinn:
eyðkendur ert tú mær, dýrasti Finn’!

4. Títlingur syngur í lofti við gaman
yvir teim hjørtum, ið her hittast saman.
Fagur var fundur í dalsins frið,
fegin er Finnur við Guðrunar lið.

5. Harrin, ið sær yvir dølum og fjøllum,
hann, sum er altíð so trúgvur í øllum,
einans var vitni, gav játtilsi sítt,
signaði bandið, her saman varð knýtt.

FavoriteLoadingGoym tekstin