Svarti ravnur

Orð og lag: Martin Joensen

Spreið tínar veingir út 
og flúgv so yvir vøtnini.
Yvir dimmu dalarnar 
og fram til gylta tindin.
Svarti ravnur set teg har,
 ið sólin fer í kav,
– og lat bleyta árkvæðið 
rura teg í blund,
– tú svevur væl,
 tú svevur væl …

Næsta morgun sterka 
rúmdarsólin hitar kroppin tín,
– lat so veingir tína bera teg
 til undurlandið.
Svarti ravnur, legg nú væl
 til merkis hvat tú sært,
– og lat ikki harða sólarljósið 
blenda teg …
lat tað ikki blenda teg.

Ljósir kroppar heilsa tær
 og undrast yvir búna tín.
Lat teir ikki nema teg,
 – hevja teg til skýggja.
Svarti ravnur, flúgv so heim 
og sig mær hvat tú sá.
Ert tú enn tann sami, sum
 tá ið tú fleyg avstað …
tá ið tú fleyg avstað.

FavoriteLoadingGoym tekstin