Syrgiligt lag

Martin Joensen
Orð og lag: Martin Joensen

Dagurin verður til kvøld,
kvøldið broytist til nátt.
Tokudimt veður nú býurin svevur
og gøturnar biðja um frið.
Hugurin lættir sær á, – spakuliga uppfrá,
sveimar nú varliga út gjøgnum vindeygað,
út í myrkrið til tín.

Bilarnir dyrgja framvið
uttan mál ella mið,
– hugur mín speiskliga smílist og treiskliga
heldur hann leiðina fram.
Fer gjøgnum væl læstar dyr,
hann hevur jú verið har fyrr.
Fer inn í kamar títt, mussar títt andlit blítt
og setur seg við tína song.

Øll brøvini, eg havi skrivað,
– eg fái ongantíð svar.
Tú leggur hornið á, tá eg ringi,
– áh, spæl mær eitt syrgiligt lag!

Morgunin trokar seg fram,
tí morgunin krevur sín mann.
Finnur meg smílandi langt undir dýnuni,
– hugur mín er komin heim.
Og morgunin verður til dag,
dagurin broytist til kvøld,
– og so kemur náttin og býurin svevur
og hugurin lættir sær á.

FavoriteLoadingGoym tekstin