Tá Tú kemur, Harri Jesus, manst Tú kennast tá við meg?

Orð og lag: Kajfinn Hammer
Viðmerking: Yrktur í mai 2003.

1. Tá Tú kemur, Harri Jesus, manst Tú kennast tá við meg?
Eri eg ein vakin kristin, peikar lív mítt klárt á Teg?
Ella er bert sum ljómandi málmur mítt lív,
sum ein klingandi bjølla uttan anda og lív?

2. Tá Tú kemur, Harri Jesus, manst Tú kennast tá við meg?
Eri eg ein navnakristin, sum bert søki egnan veg?
Ein, sum sjálvsøkin, flógvur, gekk tí falna framvið,
aldri royndi at vinna tann sum stóð mær við lið?

3. Tá Tú kemur, Harri Jesus, manst Tú kennast tá við meg?
Var eg Orði Tínum lýðin? Gekk eg fráfalsins veg?
Er í lampuni olja, og er lív mítt sum salt,
var eg mótræsin, góðtók ei Orðið Títt alt?

4. Tá Tú kemur, Harri Jesus, manst Tú kennast tá við meg?
Finnur Tú tá ongan ávøkst, einki verk fyri Teg?
Veittrar merkið ei longur, bønin stirðnað og tóm,
eru knøini hoknað, tagnað frelsunnar róm?

5. Tá Tú kemur, Harri Jesus, skal eg ei vera við,
men í fráfalna skaranum finna meg, sig,
millum tey, sum ei tóku Títt Orð fyri fult,
sína trúgv á Guðs Lamb høvdu tillagað, dult?

6. Á, mín Guð, á, mín Guð, hoyr mítt skelvandi róp:
Vís av nýggjum mær frelsunnar undur og dóp.
Mínar føtur set á Klettin, leið til Kelduna meg,
so at aldri her úr eygsjón aftur missa eg má Teg.

FavoriteLoadingGoym tekstin