Tað er hvítt og vetur

Orð: Steen Steensen Blicher
Lag: Thomas Laub
Týtt: Salomon J. Joensen

1. Tað er hvítt og vetur,
kyndilsmessa illa letur,
syngur vetrarsongin sín.
Hvítt við strond og hvítt til fjalla
hevur alt í kava ballað
og klætt alt í hvíta lín.

2. Tað er svárt í kava,
músabróðir tó man hava
mið, har finna hann kann mat.
Inn um hjalsrim hann sær smýgur,
meðan rokið úti rýður,
válgara hann leggur at.

3. Tað er kalt í kava,
alt, ið livir, vil jú hava
skýli og ein mettan búk.
Krákan vitjar køstagarðin,
ja, hon er so illa farin,
mest av svølti er hon sjúk.

4. Veturin er langur,
vetrarkuldin er so strangur,
landnyrðingur yvir fjørð.
Sunnansól kom nú at bræða,
kavan burt av landi ræða,
kom og loys ta frystu jørð.

FavoriteLoadingGoym tekstin